(Phron Voltzki) I Can't Escape

Chapter 2

PHRON POV

“So what's the plan Xavier? " tanong ko sa kanya.

Nandito kami ngayon ni Xavier na umiinom sa hide out nang barkada na pagmamay-ari naming lahat lahat ng gamit dito ay mamahalin at ang ibang kagamitan ay galing pa sa ibang bansa mayroon lamang itong sampung kuwarto na sinadya naming lahat para sa aming pito at ang tatlo ay guess room hanggang tatlong palapag ang bahay na ito.

“Nothing just let them enjoy the moment.. " tsaka nito linagok ang kopitang may laman na alak.

“You owe me this time man. "

Tumingin lamang ito sa akin tsaka ngumiti. “at mag pasalamat ka kay Midnight he trace your girl" dagdag ko pa.

Hindi na ako makapag hintay sa susunod na hakbang namin ni Xavier sa isiping makikita ko na naman ang magandang ngiti ng babaeng yun ay nakakapanabik.

Naalala niya ito ng tumalikod ito at maglakad paalis.

What a nice butt.

Biglang pumasok si Tyron our leader kasama nito si Louie at Andrew.

“Fuck that Pride!  " pabalabag na umupo ito malapit kay Xavier .

“hahahhaha...  Look at you man you look like so depressed? " natatawang puna ni Blue.

“Shut up Andrew ! " pagsaway ni Xavier kay Blue. 

“Paanu ako di ma d-depressed? The girl I love is trying to hide she always escape on me. "

“Maybe your the problem? " tanong ni Tyron.

“Masyado ko siguro siyang minadali.  He always see to me is my bad side  "

“Then just let her see the good side of you. Treat her like a glass .. Just beg for a chance "
Advice pa ni Tyron.

“Uhhmm man yan ba ang epekto ng babaeng yun sayo? " tanong ko.

Nagkibit balikat lamang ito.

“Someday you will realize what's the feeling it is.. " sabi pa niya.

Nagkibit balikat lamang ako sa sinabi niya. Bakit nga ba si Tyron pa ang tinamaan sa babaeng ma pride na yun?  At take note she doesn't see what Tyron is...kung gaanu ito kahalaga.

Sheen POV

“Millyn tahimik ka na naman"puna ko sa kanya ng maabutan ko siya.

Mahigit dalawang linngi na din si Millyn nanatili sa akin  kweninto niya lahat sa akin at wala itong tinira na detalye.  Awa ang naramdaman ko sa kanya at sakit.  Iyak sya ng iyak siya ng mga oras na yun simula ng makatakas siya nasa loob lamang siya ng condo ko hindi siya lumalabas at  lagi akong naabutan na walang imik at tulala sa isang tabi maging ako hindi kuna kilala ang sarili niya hindi na siya ang dating  jolly at masayahing tao na lagi niyang pinapakita na matapang at matatag na siya

.

“hey...  Okay la nyan , may dala akong cake gusto mong kumain na tayo? " masayang sabi ko.

Pilit ngiti ang binigay niya sa akin.

Habang tahimik kaming kumakain ay hindi ko mapigilan mag kwento sa kanya.

“Bes.. "

Ibinaba niya ang kobyetos niya at Tinitigan niya lamang ako.

“Sa tingin ko bes kailangan nating umalis.. Magbakasyon nag file ako knena ng leave mahigit tatlong araw lamang gusto kong isama ka sa baguio "

“Bakit biglaan naman ata sheen? Kung nag aalala ka sa akin okay lang ako ang mahalaga ligtas na ako ngayon. " ngiting sabi niya.

Kinakabahan syang tumititig sa akin.  “ k- kahapon kasi may lalaking sunod ng sunod sa akin pansin ko rin na para bang minamatyagan ako kaya nag file agad ako para na din sayo. " Natatakot na sabi ko“Natakot ako Millyn kung anu ang kaya niyang gawin sayo, sa akin."

Maging ako nakaramdam ng takot para sa sarili ko.

Kinabukasan agad kaming nag empaki ng mga gamit ni Millyn para lumuwas ng Baguio andito kami sa terminal at naghahanap kami ng sasakyan papuntang Baguio habang tumatakbo ang oras mas kinakabahan ako.. Natatakot bakit ganito? Alam ko pareho kami ng nararamdaman ngayon ni Millyn maging siya ay di mapakali.

“bes okay kalang? " tanong ko.

“O-ou sumakay na tayo"

Kita ko sa mata niya kung ganu ito nanginig sa takot at pagbalatay ng pagkabahala sa kanyang mukha.
Maging ako natakot para sa sarili ko panu kung tama si Millyn?  Madamay ako sa sitwasyon niya pero di ko naman kakayaning pabayaan siya.

UNEDITED