The Father of my Twins

Chapter 9 * She's Back *

REIN'S POV

Andito ako ngayon sa mall kasama ang mga bata

pinapanuod ko lang sila habang naglalaro sa Arcade Zone

Kung nandito lang sana siya edi sana masaya kami sana nandito diya sa tabi habang pinapanoud yung mga anak namin na naglalaro ngayon..

haaaay....puro lang 'sana' ano pang magagawa ng 'sana' eh di na maibabalik ng salitang 'sana' ang asawa ko...

dapat pala sinundan ko nalang siya

nandiyan naman sina mommy para alagaan ying mga anak ko..

haaaay...

nilapitan ko ang mga anak ko ba kasalukuyang naglalaro ngayon .

"shane, Jake mag c-cr  lang saglit si daddy ha..wag kayong umalis dito babalik din ako agad" paalam ko sa mga anak ko..

nag nod lang sila bilang sagot..

SHANELLE'S POV

Haaay...bored naman dito sa bahay wala kasi sila mommy eh..

may business trip sila ni daddy sa Taiwan ...

matawagan ng si Rochelle ang bestfriend ko..

kukuhain ko na sana ang cellphone ko ng bigla nalang nag ring

tinignan ko kung sino ang tumatawag

bes Rochelle calling

mukhang di ko na yata  kelangan na tawagan kasi siya na ang tumatawag

i answered her call

"hello"

(bes, punta tayong mall im so bored here sa house namin)

"sige,, anong oras tayo aalis?"

(ngayon na hahahahaha)

"sige bihis lang ako"

binaba ko na yung tawag then naligo,nagtoothbrush,pabango at kung ano ano pa ofcourse i put some make on my face para di ako haggard

----------------------------------------------------------------------

"bes, doon tayo" Rochelle

*kring* *kring* *kring*

tiningnan ko yung phone ko

(Ash calling,,,)

"bes,, mauna ka na sasagutin ko lang yung tawag ni Ash"

"sige,, bes te-text nalang kita maghahanap muna ako ng mga dress doon"

"sige"

pumunta na akong CR para sagutin ang tawag ni Ash

malapit na ako sa CR nang may bumangga sakin

'sorry Miss,, okay ka lang ba? kaya mo bang tumayo? tutulungan na kita"

Sh*t ang boses na yan kilalang kilala ko Yung boses na ayaw ko ng marinig kahit kelan

"Shanelle?!"

"Shan ikaw ba yan?" nagulat  pa siya nung nakita niya ako,, bigla niya nalang akong niyakap
"God,, thanks God,,"
"bitawan mo ako"

"Shan,, i thought you're already dead?"

"so,, ano di ka masaya na buhay ako?"

"shan,, please let me explain"

"wala ka nang dapat i explain pa,, nandito ako para makipagdivorce sayo,, dala ko na ang mga papeles at pakipirmahan nalang"

"s-shan what are you talking about?"

"alin dun ang di mo na intindihan?? ang makikipagdivorce ba?? gusto mo i-explain ko pa sayo?

"Fuck!!! will you let me explain first??"

nagulat ako ng sigawan niya ako ngayon niya palang ako sinigawan ng ganito,, medyo nahalata niya siguro na nagulat ako niyakap niya ako
"shan yung araw na nakita mo ako kasama ang babaeng yun di ko sinasadya yun,, siya ang unang humalik sakin bigla bigla nalang siyang pumasok sa office ko at ginawa yun,, Shan,, Ginawa niya yun para lang sirain tayo,, Alam mo ba kung anong paghihirap ang naranasan ko ng wala ka?? si Jake bihira lang magsalita,, mula ng nawala ka sa buhay ko,, gusto rin kitang sundan noon,, araw araw akong lasing ilang beses na rin akong na aksidente pero eto buhay parin ako.."

lumuhod siya sa harap ko habang umiiyak,, di ko na rin mapigilang pumatak ang mga luha ko,, inii magine ko palang kung ano mga nangyayari sa kanya noon nakokonsensya ako sa pag iwan ko sa kanila,,naging miserable ang buhay niya mula nang iwan ko siya,, siguro panahon na rin siguro para mapatawad ko siya,, hindi niya naman sinadya yun,, eto na naman ako madali magpatawad pero sana di na ulit gagawin ni Rein  ang mga nangyari noon,,

lumuhod din ako sa harap niya at niyakap siya,, "sorry Rein for  hurting you,,"

"shhhh,, ako dapat ang mag sorry kasi kung di dahil sakin hindi ka sana nawala sa piling namin ng sampong taon"

i hope tama na tong desisyon ko ang bigyan siya ng Second chance,,