🎊 Epilogue 🎉

875 21 7
                                        

1 year later

One year pass time is so fast nga naman

Nung una di ako madaling naka move on but now ok na ako they are still part of my life but I need to face my real life where I really exist


"Ma alis na po ako" sabi ko kay mama at umalis na

I'm back in my real school and still plastic parin yung kaibigan ko na si Clara and still remember Keith?  Kasamahan na siya ni Clara

Its not a big deal basta ang alam ko I have my true friend may boy best friend pa ako



I wear the bag that Diane give me isa siyang pack bag na mamahalin at may kaliitan but kasya naman ang gamit ko

Suot ko rin ang necklace na bigay ni kuya it has a meaning but I can't remember

Kulot parin ang buhok ko di ako na orient na permanent na pala to kaya ayun new look si ako


"Ayan na naman siya bat pa kasi bumalik payaman effect pa" Keith said to Clara akalain mo nag balat kayo lang pala siya napa tawa nalang ako








Pumasok ako sa usual class ko wearing my smile I don't know I just feel to smile
















*kringggg* last hour na at uwian na


I have something na ma remember sa bell ❤





Naglakad na ako pauwi and decide to wear my earphones


Habang finifeel ko ang kanta di ko namalayan na nasa hagdan na pala ako paakyat kung san kami nakatira kaya ayun na tipalok ako but it's ok

I just smile at tumayo na

Natanggal ang earphones ko



Ibabalik ko sana ng makarinig ako ng mga bosses


"So let's transfer? "

"Sure,  mom and dad are talking about that"

"How about you kyle? "

Teka familiar ang mga bosses

Kaya nilingon ko kung san nanggagaling

And I'm not mistaken

Nakatutuk sakin si kuya kyle

"Kyle? " Shaun said in front of kuyas face kaya napa tawa ako ng mahina sinundan naman nila Shaun at Bryan ang tutuk ni kuya kyle and they see me

The three of them are questioned


I know that they don't remember me and I know na iniisip nila na familiar ako na parang nakita na nila ako


"Parang nakita ko na siya" sabay na sabi nila napatawa nalang ako at binalik ang earphones ko at nag patuloy na sa paglalakad ko






I missed them but I can't hug them kasi baka sabihan ako ng baliw mapunta pa akong mental

They're so lucky na pinanganak sila dito sa mundo ko na mayayaman parin tsk ang life nga naman parang buhay

~The end 🎉

when everything TWISTMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon