WHEN YOU'RE GONE (Completed)

Flashback:Helping hands

Michelle Pov

Nakahiga ako sa kama ,sarado ang kurtina at nakalock ang pinto ayaw ko munang magpapasok ayaw ko munang kumain ..

Inaalala ko kasi yung panahong pakiramdam ko nagiisa ako at si erick lang ang masasandalan ko nagaway kasi si mama at si papa non na nadala sa hiwalayan

*flashback*

"lumayas ka na sa pamamahay ko edmon"umiiyak na sigaw ni mama habang ako nasa kwarto nagkukulong at umiiyak

"talagang lalayas ako frecilla nakakasawa na"sigaw ni papa kasunod non ang malakas na pagsara ng pinto wala akong magawa kundi umiyak ng umiyak dahan dahan akong tumayo at sinilip ang bintana at nakita si papa na umiiyak na tumingin sa akin

"Papa!!"umiiyak kong sigaw "pa wag kanang umalis wag mo akong iwan"sigaw ko ngunit imbis na sagutin ay mabilis na pinaharurot nito ang sasakyan..nakaramdam ako ng sikip sa dibdib sa kakaiyak wala na si papa iniwan na niya ako

"Michelle its erick"nadako ang tingin ko sa kumakatok huhu si erick "michelle open the door please"pagmamakaawa nito pero iyak lang nagawa ko"hey michelle please open this door"binuksan ko ang pinto at sumalubong sakin ang mainit at masarap na yakap ni erick

"huhu *sniff* erick si papa *sniff*iniwan na niya ako"iyak ko..hinahagod niya lang ang likod ko at pinapatahan ako

"shhhh everything will be fine michelle dont lose hope at tyaka im here naman eh im here to help you im here to comfort you thats what bestfriends for right?"saad nito "maayos din ang lahat trust me magiging okay ang mama at papa mo at kapag hindi nangyari yon ibig sabihin gwapo ako"akala ko seryoso siya pero nagbibiro pala eh ako namang si uto nagpadala ayan tumawa

"loko ka talaga akala ko seryoso ka talaga"inis na sambit ko

"pero tumawa ka ibig sabihin nadala ka pero totoo yun wag kang mawalan ng pagasa magtiwala ka kay lord at may plano yan just pray maybe he'll grant your prayers"seryosong tugon ni erick

"salamat erick ano nga bang magagawa ko kung wala ka"pagpapasalamat ko at niyakap muli

"your welcome michelle oo nga pala nasa kwarto si tita lyn why dont you come ang talk to her"sambit nito

"i dont know if i can kailangan ko munang malamigin utak ni mama baka gusto niya munang mapagisa"sabi ko at umupo sa kama

"magpahinga ka na"sabi nito habang inaayos ang higaan

"aalis ka na??"malungkot na tanong ko..nakangiting umiling lang ito

"ill stay by your side michelle di ako aalis"he said then pat the pillow which means na mahiga na ako

"Thank you ulit erick thank you"paulit ulit kong sambit bago pinikit ang mata ngunit bago ko maipikit bumulong siya na ikinagulat ko pero di ko pinahalata bumulong siya ng mahal kita michelle siguro akala niya na di ko maririnig dahil tulog na ako pero nagkamali siya ..

Mahal ko rin kasi siya.

*end of flashback

Di ko namalayang umiiyak na pala ako i dont know why siguro dahil masayang balikan ang nakaraan kahit masakit

"Thank you for granting my prayers"saad ko habang nakatingin sa kisame "Your right erick your always right"bulong ko totoo naman eh lagi siyang tama tama siya na kailangang magtiwala ako dahil wala pang isang buwan nagkabalikan si mama at papa

*toktoktok*

"Anak buksan mo na to ibibigay ko lang naman tong pagkain mo"sabi ni mama mula sa labas kanina pa siya

Binuksan ko ang pinto at kinuha ang pagkaing dala ni mama tapos non bumaba si mama dahil aalis daw sila ni papa baka magdedate

"haha i really love dates"lalo na kapag si erick ang kasama ko

Helping hands kami ni erick lagi that what bestfiends for pero anyare .....at naputol na lang ng isang iglap