Napansin kong, tila may kakaiba dahil parang hindi talaga sila naguusap, yung pangalawang taong nakausap ko ay nakatingin lang sa kanya. Nakakatuwa dahil parang magkapatid sila.
"As always, kuya. Bakit niyo ko iniwan, sana lang--isinama niyo na lang ako." Bumuntong hininga ito at napakunot ang mga noo ko ng marinig ko iyon. Si guy 1 na kumausap sakin, na hindi ako pinansin.
"Ano ka ba? Mabuti nga't di ka pa nadamay. Sana lang--you take care of this place." Sabi pa ni guy 2 na tumayo at huminga rin ng malalim. Nilingon niya ang lugar at walang tao dito kung hindi kami lang.
Hindi ko lang alam kung kilala ko na ba talaga sila dati, o hindi. I saw them together, always. But, I didnt hear them talking to each other o akala ko lang yun? Eto na nga eh, anu bang tawag sa kanila? Nag-uusap diba?
At naaalala ko pa ang mukha ni Ralph sa guy 1, ang boyfriend ko. Namiss ko na lang ulit siya, nasaan na kaya yun? Hindi niya ba ko dadalawin?
"Sa pagpatak, ng bawat sandali.. nakatikom lagi ang aking mga labi." Bigla na lang kumanta si guy 1, at humanga ako doon dahil maganda ang boses niya.
"Kuya, namimiss na kita... Hahaha ang korni ko! Ang korni niyong dalawa! Ako na lang tuloy, mukhang tanga." sabi niya. Napatingin ako sa dibdib ko. Wala akong maramdaman, kahit na gusto kong maawa. Bakit parang ang lungkot lungkot niya? Gusto ko siyang damayan.
"Nandito lang ako, nagkukunwaring buhay pa. Binabantayan ka. Nakita ko na siya, nakakatuwa at parang binabantayan niya din itong lugar na to." Sabi ng isa pang lalaki. Anong ibig niyang sabihin. Magkapatid sila, yun lang ang narealized ko.
at marahil PATAY na siya?!
'May third eye na bako?! How cool is that! I can talk with a ghost!'
Hindi ko mapigilang magpakita na sa kanila, parang gusto kong magtanong ng madami.
"Anong ginagawa mo dito? Di ba sabi ko babayaran na lang kita?!" Sigaw na tanong niya sa akin. He's acting again. Bakit ayaw na lang niyang sabihin yung totoo, na isa na siyang multo? Ngumisi ako sa harap niya.
"H'wag ka ng mag panggap, may third eye ako! Nakikita kita!" Sabi ko at tumawa pa. Gulat na gulat naman siya, pero sandali ay sumeryoso na agad. And the guy 1, parang hindi siya interesado.
Nakayuko pa din siya, while hugging his legs.
"Kuya." I leaned closer to the guy 1. Kakalabitin ko sana siya para man lang mapansin niya kami.
"Don't..." The guy2 reacted. I will actually.
But I suddenly stop...
I can't feel a thing.
I can't feel anything.
I can't hold him.
I dont know if im crying, wala akong maramdaman. Parang isa na lang akong hanging gustong masaktan.
Teka may puso pa ba ako?
"Im trying to stop you, maybe your boyfriend would be glad too. If you would know, a bit earlier." Iniiwas ni Guy 2 ang paningin niya sakin. Naiinis ba ako?!
Napatayo ako..
Tumingin ako sa sarili ko at naisip na
'I am nothing now.'
"Teka.... do you know who is my boyfriend?" tanong ko pa at tumango siya.
"I'm his brother, and that is Ken my other brother. Kapatid niya kaming dalawa." Natigilan ako.
"Hinde, hindi pako patay. SINUNGALING KA! Ni hindi nga kita kilala eh..... " Sabi ko sa kanya. Sinasabi niyang magkapatid sila? "Pero, parang siya natatandaan ko.."dugtong ko.
"Yes you've seen him, kapag namatay ang isang tao ay wala na nga siyang mararamdaman, wala na ring matatandaan. but I was given a chance to stay here. To guide him as soon as he can move on. Before we died, I was actually following you... Nalaman kong magtatanan kayo....So hindi na rin inaasahan, naaksidente tayo" He gives,me a very disappointing reaction.
At tila lahat ng nangyari sa utak ko ay nagflash, naalala ko ang lahat.
"Pero nasaan na siya'...... sana di na lang siya namatay.It was all my fault.
"Actually Ralph. He's in comma.....siya na ngayon namamahala dito.." He pointed his brother. Parang hindi ko alam kung malulungkot ba ako, o matutuwa.
Malulungkot kasi hindi ko siya makakasama, matutuwa dahil hindi naman siya namatay..
"I bet he will be given a chance, so. ...." i sighed.
"I would accept...that I really die for a reason."
--------
hahaha, sana man lang naintindihan niyo. salamt! vote become a fan, thanks! :-)
