Brooke
Ik schrik wakker van gebons op mijn deur. Als ik op de wekker kijk besef ik dat ik me heb verslapen.
'Brooke? Ik rij zo aan. Als je mee wilt rijden moet je opschieten!' Zegt mijn tweelingbroer, Tyler.
'Ja! Geef me tien minuten!' Roep ik.
Snel trek ik een lichte skinny jean aan met daarop een simpele trui. Mijn haren doe ik in een staart en snel doe ik nog wat mascara op mijn wimpers. Ik heb geen tijd voor al die andere zooi nu.
Als ik beneden kom staat mijn broer al met zijn tas en auto sleutels in zijn hand te wachten.
'Verslapen?' Lacht hij.
Ik knik en pak gehaast mijn spullen.
'Ik heb al een boterham voor je gemaakt, eet die maar onderweg op,' zegt hij.
Ik kijk hem dankbaar aan, 'dankje'.
Ik stop de boterham half in mijn mond en loop achter Tyler aan naar buiten. Ik kijk op mijn horloge, over vijf minuten moeten we op school zijn, dat moeten we gelukkig net halen... Ik vind het altijd lastig om na zo'n vakantie weer naar school te moeten... Ik kijk nog even tevreden naar mijn horloge die ik om heb, die heb ik van mama gekregen afgelopen week met kerst.
'Je horloge is echt mooi he,' schept hij op.
Ik lach en stoot hem aan. Hij houdt er maar niet over op dat hij die heeft helpen uitkiezen.
*
We komen nog net voordat de zoomer gaat de aula binnen lopen. Meteen zie ik de groep aan "onze" tafel zitten. Ofja, grotendeels onze groep. Cameron is zoals altijd te laat.
'Hey!' Zeg ik terwijl ik er even bij ga zitten.
'Heb je je verslapen?' Vraagt Lauren lachend.
Ik knik en lach, 'valt het zo erg op?' Vraag ik terwijl ik een beetje onzeker naar mijn trui kijk.
Lauren lacht en schudt haar hoofd.
'Hey,' zegt ook Tyler die nog even zijn spullen in zijn kluisje had gelegd.
Hij kijkt Lauren even aan en zij hem. Het is echt overduidelijk dat er iets is tussen die twee, al sinds afgelopen zomer. Ik weet niet wat er allemaal is gebeurt tussen hen, maar misschien wil ik dat ook helemaal niet weten...
'Met wie zit jij eigenlijk de hele tijd te appen?' Vraagt Kayla terwijl ze overdreven op Alexa's telefoon probeert te kijken.
Alexa lacht en schermt haar telefoon af, 'niemand,' zegt ze zeer ongeloofwaardig.
Als Alexa iets niet kan, is het liegen.
'Kom op, vertel!' Lach ik.
Op dat moment gaat de zoomer.
'Saved by the bell!' Lacht Kyle terwijl hij Alexa speels een duwtje geeft.
De jongens staan op en lopen naar hun lokalen. Lauren, Kayla en ik blijfen Alexa vragend aankijken.
'Oke oke... Het is een jongen... We hebben een soort van een relatie...' zegt ze.
'Wat?! Sinds wanneer?' Vraagt Kayla overdreven geshokt.
Iedereen lacht.
'Sinds deze kerstvakantie, anderhalve week terug. Nouja, ik ken hem al langer natuurlijk. Hij is een vriend van mijn neef...' zegt ze.
'Wacht... Je hebt maar twee neven. De ene is tien en de andere is vijfentwintig... Hoe oud is hij wel niet?' Vraagt Lauren.
'Vierentwintig,' zegt Alexa.
![](https://img.wattpad.com/cover/143786524-288-k595849.jpg)
JE LEEST
F.R.I.E.N.D.S.?
Teen FictionAcht vrienden zitten in het eindexamenjaar van VWO. Vier jongens, vier meiden. Ieder hun eigen leventje. Ze helpen elkaar als ze het moeilijk hebben, maar blijft het wel bij vrienden...? Dit boek is deel 1 van de 2 en is voltooid op: 7-8-2020. Deel...