[Book 2] Ms. Matapang meet Mr. Masungit (COMPLETED) (Editing)

Chapter 29

sino pong gusto'ng magpa-dedicate? COMMENT DOWN BELOW!❤

-

Lianna's POV

nang maka-uwi na kami sa bahay ay bigla akong nakaramdam ng gutom, andito narin ang mga anak namin, inuwi na muna namin sila dito kasi naka leave naman kaming dalawa ni Klien sa Office.

"baaaabbbyyyy!!!" tawag ko naman sakanya, wala pang limang sigundo ay andito na agad siya, tulog narin naman ang mga anak namin sa taas, mag gagabi na kasi eh. "yes baby shark?!" kabado siyang tumayo at tumingin sakin.

"gusto ko ng graham." nakapout na sabi ko sakanya, "okay! titignan ko muna sa ref kung meron tayo nun." nakangiting sabi niya sakin, tumango naman ako.

kumuha naman kami ng isang kasambahay dahil kapag umaalis kami sila rin ang mag babantay ng bahay, meron na 'ring guard na nasa labas.

*Ding Dong!*

"manang patignan nga po sa labas kung sino 'yun." utos ko kay Manang, agad naman itong lumabas.

"baby, walang graham sa ref, bibili nalang ako." gusto ko sumamaaaa!!!

"sama ako!" sigaw ko.

"Ma'am, Franklin daw po ang pangalan, papa-pasokin ko po ba?"

"WHAT?! ANONG GINAGAWA NIYA DITO?!"

"sige manang papasokin mo po,"

"no!"

"ano ba?!"

"aish, alright."

"good."

nang makapasok na si Franklin ay may nakita akong isang paper bag na hawak hawak niya, huhu nagugutom na talaga ako!

pero bakit ganon? wala manlang akong naramdaman na kaba at takot sakanya? oo siya ang president sa kompanyang trinatrabahuhan namin ni Klien.

"good evening, Lian...para sayo 'to, hehehe." lumapit naman ako sakanya at sinilip iyong nasa loob ng paper bag.

O__________O!!!

\\(^O^)//

IT'S A GRAHAAAAAM!!!!! <3

"what's that?" tanong sakin ni Klien. "you don't need to buy a graham, kasi itong dala ni Franklin ay Graham!" abot ngiting sabi ko naman sakanya.

"thankyou Franklin!" tumakbo na ako papunta sa kusina at gusto ko na 'tong matikman!

Klien's POV

"pwede bang lumayo layo ka muna sa asawa ko?"

"tsss, bakit? nakakasira ba ako sainyo?" ngisi nitong tanong sakin.

'gago...'

"not like that, basta lumayo ka na muna. wag mo gawing araw araw 'yang mga ginagawa mo sakanya...na dapat ako ang gumagawa. naintindihan mo ba ako?" napaka-seryosong sabi ko sakanya. sumeryoso naman ang mukha niya at nakita kong ikinuyom niya ang isa niyang kamay. susuntukin niya ba ako? tss go.

"at bakit naman kita susundin? excuse me pare pero kung anong gusto ko ay gagawin ko, wala kang karapatan na pag sabihan ako ng ganyan." napipikon ako sa mga ganitong tao e.