HATE THAT I LOVE YOU

(^_____*-CHAPTER SEVEN = The Sorry -/*_____^)

(^_____*-CHAPTER SEVEN = The Sorry -/*_____^)

____Jake's PoV_________

I don't know what to do... This is the first time na napagsabihan ko ng ganun si Carlo.. and I know nasaktan ko siya of what I said to Him... kaya nung naging tahimik na siya at di na masyado nakikipag-usap ay naGuilty naman ako..

I know na very sensitive siya about sa issue na ganun.. At di ko talaga alam ang gagawin ko.. kaya pasulyap-sulyap muna ako sa kanya.. mamaya na lang ako magsosorry... kahit ganun siya.. Okay naman siya kasama.. kaya nga nagi-guilty nga ako eh...

"Jake, Can I have a minute with you?" Pag-alok ni ate Jen, sa akin... para makipag-usap...

"Okay" Pag-sang-ayon ko naman sa alok niya at siguro nahalata niya na nagi-guilty ako sa mga nangyari... at umupo na siya sa tabi ko... pagka-upo pa lang niya ay sinabi ko na agad kung ano ang nasa isip ko...

"Ano ba gagawin ko?" sabi ko na may halong pagkadismaya .. na halatang halata talaga na di ko alam ang gagawin ko...

"Lapitan mo at kausapin mo siya..." Sabi naman niya na parang ganun lang yun kadali... Eh panu kung I-reject niya ako...

"Eh.. What if di niya ako pansinin?" sabi ko sa kanya na para bang isang bata na takot mapalo ng kanyang ina..

"Sus! Ikaw? Di niya papansinin? Di yun mangyayari...." pag-aassure naman niya sa mga sinabi niya... na parang confident talaga siya na di ako irereject ni Carlo...

"Sigurado ka ba?" Pangsusure ko.. sa kanya..

"OO Naman.. Ikaw pa! Sigeh na puntahan mo na siya...." at sabay tulak naman niya sa akin... para lapitan ko talaga si Carlo...

"Oh sigeh... na nga..." I said like I've accepted the challenge.. but don't misInterpret ha.. It is a challenge to me thou.. because it is my first time na ako ang magsusuyo sa kanya...

Kaya nilapitan ko naman siya at tumabi sa kanya... Tinignan lang naman niya ako... at balik ulit sa paglalaro ng Cp niya.... at alam kong di naman siya dun nakaFocus pag nasa tabi ako niya.. kaya I keep on pushing Myself to say Sorry...

"Ahm... Carlo.." pagtawag ko sa atensyon niya...

"Oh? bakit? Ba...(baby)" Sabi niya Pero nakatutok pa din siya sa Cp niya.. at halatang pinigilan niya ang sarili niyang tawagin akong Baby ko...

"Carlo... I'm Sorry.." I said to him straight Forward... at natigilan naman siya sa paglalaro... tapos He look me in the Eye...

"It's Okay... Wala lang yun..." Sabi niya sa akin sabay balik sa paglalaro ng Cp.... and I can see in his Eyes that He's still not okay with it...

"Sorry na nga... Alam kong hindi ka pa okay..." At medyo napapaluha na ako.. dahil di talaga ako sanay na may taong nagkakaroon ng sama ng loob sa akin.. and yes i have an Emotional Weakness... when it comes to this...

"Look.. I said I'm Okay na..." Dagdag pa niya.. pero yung tono ng pananalita niya telling me that it is not...

"So-Sorry n..na nga..." at yun na.. nagsimula ng magCrack ang boses ko.... dahil tinatraydor na naman ako ng kahinaan ko... and I saw Him.. panicked when He heard me I was about to cry.. and I know he also saw the tears in my eyes na gusto ng kumawala...

"WOWOWO.!! Teka.. teka..." At umayos na siya ng upo niya at hinarap ako... sabay hawak sa pisngi ko..."... Don't cry..."

"Ka-kase.. nag-nagso..so..sorry na .. nga a.. ak..ako.. " At ayun na nga.. umiyak na ako... pero I think noone naman ang nakakapansin sa amin.. dahil medyo nasa likod part kami eh.. at lahat naman ng classmates namin ay busy...