THIS IS A TAGALOG FANFICTION ^~^I just wanna try for the first time.I'll right a tagalog one since All of my drafts and my current 2 ffs are english.Sorry I didn't edit the story discription.But most of your lines here are also english since you're...
>.<Please Vote!♥ Guys diba sabi ko dadamihan ko na dapat yung next chapters.Ipupublish ko lang toh to inform you at malapagbigay ng credits sa naggawa nung bagong book Cover:>So ayun nga papaltan ko na yung book Cover neto.BTW here it is.Thanks to @kylee // @Galaxy_Kylee (screenshot;))
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Lol.Correct me if I'm wrong..pero 2 reads(?)pa lang toh ngayon but kasama na sya sa isnag ranking.Funny but true >~<.
Thea's Pov
Nasan ba ko?Bakit ang dilim?May liwanag sa dulo...parang...pinto?Baka yun yung daan palabas dito. Tumakbo ko ng tumakbo hanggang sa maabot ko na yung pinto.I thought, way out ko na yun sa madilim na lugar na yun.But the sight infront of me is darker than my worst nightmares.
There..Yoongi holding me tight in his arms.Umiiyak sya at nagso-sorry sakin ng paulit ulit.There I lay on his lap in his embrace,paler than ever,lifeless unlike always.
"Bakit di mo sinabi saken?Bakit mo ko iniwan!?"Sigaw sya ng sigaw out of frustration.But nandito ko,standing straight and lifefully(?)infront of him.
"Yoongi!!I'm here!!Geez nandito lang ako.Look!Buhay na buhay..Hindi ako yan!"..
..no response...
There's a sudden distance from me and that scene.Then I saw another scene.
There's Yoongi again.Umiiyak sa harap ng isang...grave?Wait bakit may pangalan ko dun?I know mamamatay ako because of this illness.Pero it won't be like this.Yoongi won't know about my death and the cause of it.
Bigla nalang nalipat yung scene sa isang bridge.I saw a guy standing near the edge of the bridge.I took a closer look of him and then realization hit me.
"Yoongi...."Bago ko pa sya mapigilan bigla nalang sya tumalon and then bfore he jumped off he mumbled some words na unbelievably kong narinig.
"Mag-kakasama na tayo.Intayin mo lang ako Althea Ria Vargas."At yun ang huli nyang sinabi nang tumalon sya sa tulay then....he was gone.He died because of me.
Then biglang lumiwanag lahat to the point na wala na akong makita and sobrang sumakit na yung mata ko..
"Aahhhhh-"
"hhhhh"Bigla akong nagising sa katotohanan.
"Panaginip lang pal--WorseNightmare rather."Tiningnan ko kung anong oras na since may pasok ngayon.Mondays.
Maaga pa.4:45am palang eh 7:00am pa yung pasok naming mga 4th year colleges.Pero since anak ako ng mayamang famous business man,kailangan maaga talagang nagigising ang mga tao dito sa bahay-mansion yung mas bagay na tawag dito.
Pero hindi naman kailangang ganto kaaga. Tatayo na sana ko para maligo pero may biglang malakas na kumalabog sa pinto ko at..
"Oh ano yun??Nasan na ang dimunyu!??"Napatalon na lang ako sa gulat at napa-sigaw.Si manang lang pala.(isa sa mga katulong namin.)She suddenly barged in without telling kaya sobrang nagulat talaga ako.
