the stranger girl

kabanata 47

LOUISA ZAYN POV

isang buwan na akong nag kukulong sa kwarto at nag mumuni muni para makapag isip nalilito ako hindi ako makapag disisyon lutang na lutang ang isip ko dahil kay ralph oo..mahal ko si ralph pero ayoko muna syang makita baka kasi bumigay nanaman ako malakas ako sa physical pero katulad ni pain mahina kami sa emotional kahit anong lakas namin talo kami pag dating sa taong mga malapit samin sabi nga nila

"I'm strong in physical but I'm weak in emotional"

ganto kaming dalawa ni pain pero dapat ay di namin ipahalata dahil baka maging target pa nila ang kahinaan namin, alam nyo na masyadong angat ang pamilya namin kaya siguro maraming gustong pumatay saamin 'haysst matutulog nalang ako tutal ay magabi gabi nya mga 6 pm palang' hanggang sa maka tulog ako

***

"zayn may sunog"

nagulangtang ako sa pag kakahiga at sabay tayo sunod ay tiningnan ang orasan 8 pm isang oras lang ako nakatulog

"zayn bili" sigaw muli ni pain wala nama ang naaamoy na usok pero pumunta parin ako sa pintuan para buksan ito nanlaki ang mata ko ng makita ko na kasama nya si ralph kaya agad agad kong sinarado yung pinto

"marie mag usap tayo"

nanggilid ang luha ko ng marinig ang dati kong pangalan sa bose pa ni ralph nag mula "wag mokong tawaging marie.. zayn nako ngayon" nanghihinang sabi ko "umalis kana" muling tumulo ang luha ko pinunasan ko ang luha ko ng marinig ang yapag ng paa palayo sakin unting unti naman nanghina ang mga tuhod ko tuluyan nakong napaupo sa sahig dun na nag patuloy sa pag iyak

'pre chics'

'tara mukhang maaga tayong makakapag saya'

'pre hubaran mona'

'sige ako na ang mauuna'

'ako naman pre kanina kapa'

'pre ang sarap'

"wahhhh" sigaw ko "tama na" paulit ulit na sabi ko habang naka yakap sa mga katawan ko "tama na ayoko na" paulit ulit na sabi ko

"zayn anong nang yayari dyan" muli ko nanaman narinig ang boses ni ralph ang taong naging dahilan kung bakit ako nababoy noon "zayn please mag usap tayo" sabi nya

"ayoko" matigas na sabi ko

"please nakikiusap ako" mahinahong sabi nya bigla nalang akong tumayo at binuksan ang pinto ng kwarto ko sabay yakap sa kanya hindi ko na kayang tiisin sya mahingit isang buwan ko nasyang tinitiis

"ralph" iyon nalang ang nasabi ko inalalayan naman akong maka pasok muli sa kwarto ko at sinarado ang pinto kumalas nadin ako sa pag kakayakap at umupo sa kama ko dun na nanaig ang katahimikan

"sorry" pag babasag nya sa katahimikan saka tumuhod sa harap ko para naman akong na statwa ng hawakan nya ang kamay ko "hindi ko alam kung saan ako mag sisimula" naka yokong sabi nya "sorry I'm stupid boyfriend at that time sorry because i give right away in relationship by us sorry zayn kung iniwan kita sorry kung hindi ako nag paalam, at sorry dahil hindi kita tinanong noon sorry" sabi nya na ngayon ay naka halik sa mga kamay ko habang tumutulo ang luha

"sorry? maibabalik ba ng sorry mo ang lahat? makakalimutan ko ba yung mga taong bumaboy sakin noong araw nayun? mawawala ba yung sakit? ha ralph sorry? patawad? nangyari na yun ralph nangyari na" sunod sunod na tanong ko gusto kong ipamukha sa kanya lat gusto kong magalit pero hindi ko magawa nang hihina ako pag dating sa kanya

"alam ko hindi kona maibabalik lahat pero zayn mahal parin kita pwedi ba tayong mag simula ulit"

"mahal moko? mag sisimula ulit tayo?" balik tanong ko

"oo zayn mahal parin kita" sabi nya na halos isigaw na nya

"pero si pain ang mahal mo"

"oo mahal ko sya pero minahal din naman kita zayn" matigas na sabi nya nanginginig ang mga kamay nya

"noon yun ngayon ay si pain" papahinang sigaw ko nang hihina nanaman ako

"pero mas minahal kita" matatag na sabi nya "please zayn come back please" sabi nya naidukdok na ang ulo sa tuhod ko "please answer me" nanginginig na sabi nya

"ayoko na ralph" pag mamatigas ko din

"zayn pakiusap bumalik kana bumalik na tayo sa dati zayn please answer me 'yes' if you want get a relationship again with me" nanginginig ang boses nya na ewan "before I'm Loss Of Consciousness" duktong nya kaya natauhan ako ang nag panic

"yes tayo na ulit" sabi ko saka inangat ang ulo nya ngimiti sya saakit na malamya lamnya ang mga mata "ralph tayo na ulit" pag papasigla ko ngumiti lang sya hanggang sa tuluyan na syang mahimatay "no ralph naman eh" parang batang sabi ko kaso hindi na sya sumagot mag panig nanaman ako hindi ko alam ang gagawin "ahh shit ralph ano ba gagawin ko " sabi ko hang hinihiga sya sa sahig "pain si ralph nahimatay" sigaw ko binuksan kagad ni pain ang pinto nya at nag lakad lang papunta sakin gabang nag pipindot sa cellphone nya

"on the way na ang ambulance tara pag tulungan nanating akayin si ralph pababa"

"sige sige" sige ko at pinag tulungan na nga namin buhatin si ralph sakto hanggang sa makarating kami sa sala

"ano bang nag yari dyan sa boyfriend mo?" napatingin ako sa kanya nangunot ang noon sa pag ka bigla "diba may cctv ang kwarto mo kaya alam ko" sabi nya nun ko lang nalaman na halos lahat nga pala ng parte ng bahay ni pain ay may cctv at kaya nga pala nya nakikita lahat ng ganap sa bahay

"anong nang yari sa kanya?" pag uulit nya

"di ko alam sabi nya mahihimatay daw sya kaya ayan na nahimatay sya" sabi ko

"hayyts mukang hindi pa sya okay sa pag kaka coma nya" sabi nya hindin ko nalang sya pinansin at hinintay ang abolansya

maya maya lang din at dumating na kaya agad agad sinakay si ralph at sumunod ako mag papaiwan daw si pain sa bahay kaya ako lang ang kasama ni ralph at ang mga iba pang tauhan ng hospital

(sorry po sa wrong Grammar.)

PLEASE DON'T FORGET VOTE AND COMMENTS
"Thank You"
-ColeenGeal-