She's Delicate (ORIGINAL) COMPLETED

Chapter 7: Disguise

Wisteria's POV

NO! That can't be! I know it's just a theory but hell!

No..I can't assume. May sari sariling paniniwala kami. So hindi pa ako sigurado. Kailangan ko pa ng impormasyon. Oo, I need information.

Sana hindi magkalat yung nangyari kanina.

Napaupo ako sa kama. Mamaya na yun. Iba muna isipin mo.

..NO!..

*iling *iling hindi ako makapaniwala naisip ko siya. Pwede ring siya lang nakakaalam ng lahat. Si Maxon..

I think I need to talk to him. Pero parang ang lakas ng tibok ng puso ko pag nasa labas ako. Lagi kong nararamdaman na may nagmamasid sakin.

Sinimulan ko mag bihis. I really need to talk to him. My mind says he knew something.

...

"Hey!" napalingon ako kung sino yung sumigaw. Si Maxon. Ang lapad ng ngiti ehh.

"Hey. I need to talk to you." he nodded. Naglakad na siya kaya sinundan ko.

Nagulat ako nung hinawakan niya kamay ko. Hell! Holding hands kami.

"Stop..holding my hand." I think I'm blushing. Hindi niya ako pinansin at pinatuloy lang yung paglalakad. Nagulat ako nung papunta kami sa isang restaurant. Akala ko kasi sa park ehh.

"Table for two. We're dating, so make sure it's suitable for us." nakangiting sambit niya. Dating?! What the hell is he talking about?!

I pulled my hand kaya nasira yung pagkaka holding hands namin."Don't make me mad, Maxon." tumawa siya ng malakas. Nakatingin tuloy samin yung mga tao. Pinalo ko yung braso niya na may halong init kaya napaso siya sa ginawa ko. Sinamaan ko siya ng tingin pero anong ginawa niya? Nakangisi.

Sinamaan ko ng tingin yung babae kaya umalis na siya at pinaupo kami.

"What the hell was that for?" iritang tanong ko nung nakaupo na kami. Hindi kami nag dadate. Duh!

"Sus! Kinikilig ka naman ehh." natatawang sambit niya. Calm yourself Wisteria. You can endure it.

Siya na yung nag order ng pagkain at ako naman ay hindi mapakali dahil kating kati na ako magtanong ng marami sa kanya.

"I will start." tumikhim muna ako."Ano ba...y-yung.." nauutal na sabi ko. Kinakabahan ako. Hindi ko alam.

"Yung?" tanong niya nung nagseryoso siya. Huminga muna ako ng malalim."Ano ba yung paniniwa--" naputol yung sinabi ko nung may dumaan na yung nag seserve samin. Natakam ako sa pagkain pero hindi ko pinahalata yun. Pero mukhang nahalataan ni Maxon.

"Wait lang, Wist. Baka ubusan mo na ako ng pagkain." sinamaan ko siya ng tingin. Hays mga lalaki talaga..corny.

"Simulan mo na." sambit niya habang kumukuha ng pagkain.

"Ano ano ba yung paniniwala namin?" nagulat siya sa tanong ko. Tumikhim ito at sinabing "I can't tell you that, Wisteria." I knew it. He knew something. Something important.

"Why? Kailangan ko pa ba hanapin ang sagot?" natawa siya sa sinabi ko."Yeah. That is your one and only task. Find it, and you'll know who you are." tumuloy nalang ako sa pagkain. Ang hirap naman. Isang task pero ang hirap.

Natapos kami kumain at lumabas na kami. Ayaw niya parin ako lubayan kahit na sinabi ko na yun lang itatanong ko.

Nagulat ako nung may bumungad samin na gang. Napahawak ako sa bag ko nung nakaramdam ako na hindi mabuti ito.

Nakatingin sakin si Maxon. Pero hindi ko siya tinignan. Instead I cast a thunder magic and it paralyzed them..all.

Nakangiti sakin si Maxon. Alam na alam niya talagang kailangan kong itago kapangyarihan ko.

Tumuloy lang ako sa paglalakad pero nakasunod parin siya. Is he guarding me? Hell he can't.

Napapikit ako at napabuntong hininga nung may nangharang nanaman sakin. Ano ba problema niyo?!

"What?" walang emosyon na sambit ko. Susuntukin na sana ako ng lalaki nang naunahan siya ni Maxon.

"Get out of my sight, Maxon. I don't need your protection." tumawa nalang siya at umalis. Nakatingin na ako ngayon sa gang.

May ipinakita siya saking papel na ikinagulat ko pero hindi ko pinahalata.

Nakasulat dun yung pangalan ko at yung image ko nandun. Sinabing ako daw yung pumatay sa pinakamalakas na gang. Tch. So gagantihan nila ako.

Nagulat ako nung may nakalagay na 60 gangs are approaching me. Hell! I don't want to waste my power!

I paralyzed them and I teleported. Pumunta ako sa bahay at nadatnan si Olivia na nakaupo. Napatayo siya at binatukan ako.

"Aww! What was that for?!" iritang tanong ko. Nakita kong naka diretso ang tingin niya sakin. I can see her anger in her red eyes.

"Bat hindi mo ako sinama? Wag mong sabihing makakayanan mo lahat ng gang?" iritang sambit niya rin. Napa face palm nalang ako at umupo sa sofa.

"Hindi ko sila makakayanan. They're 60 gangs. It's hard." sambit ko."At kalat na yung pangalan natin maliban lang sa lalaking yun." walang emosyong sambit ko.

"Varin." mahinang sambit ko at nag palit ang anyo ko sa isang normal na babae. Nginitian ko si Olivia.

"Let's have a deal." nakita ko yung excitement sa mata niya."The 30 gangs is yours while the 30 gangs are mine."

"Deal!" mabilis na sagot niya.

"But in one condition. Once you are disguised, you can go at night. While me in the morning." nagtaka siya pero inunahan ko na ng sagot.

"I will cast you a magic. Don't worry."

"But!" inunahan ko na siya dahil sasagot ulit siya." We will use only one kind of body. Because if not, it will be suspicious for them." tumango siya.

Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. Tumango tango siya."The name's Crizella." ngumiti siya.

Pink hair, pink eyes, pink clothes and..normal.

Let's start this. Don't you ever disturb me, Maxon.