Our Lovestory On Past And Future (OLPF)

Chapter 28 (Muling Pagbalik)

Para di nlng ako bumalik sa bahay, bumili nalng ako ng powerbank sa mall.

Napatagal ang pagbayad ko doon dahil mahaba ang pila lalo na't summer.

Bigla nalang may bumangga sa likuran ng paa ko.

"a-sh--sh*t" Bigla kong nasabi.

Tumingin ako para makita kung sino ito.

"Uh- Janna?"

"Nathaniel!"

"Ikaw pala!"

"Ah sorry ha"

"Uhm di naman masakit eh"

"Ah sige babayaran ko lang din to ha. Tsaka sabay narin tayo umuwi" Dagdag pa nya.

Napatitig ako sakanya nang matagal.

"H-Hyung?!" Bulong nung nasa cashier.

"Hello..?" Dagdag pa nya

Kinalampag nya nalang ung mesa nya.

"PAAKK!"

"a- ay sorry. Eto lang naman po" Sabay bigay nung mga pinamili ko.

Napatulala sya. Sobrang weird. Tas narealize ko na nasa korea pala ako.

"Ah- Mianhaeyo! I wanna buy this one" Sabi ko. Dahilan kung bat nafeeling cool na ulit sya.
...

Sabay na kaming lumabas sa mall na maraming dala-dalang gamit. Sinakay nya rin ako sa kotse nya.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Janna's POV

Kasama ko sila mama sa pagpunta dito sa Korea.

Nagpunta din kami dito para sa summer. Ang sadya lang naman talaga namin dito ay sa Jeju Island.

Mga 11:30, wala pa sa bahay si Nathan.

"Eh kung magmall kaya muna ako?" Tanong ko sa sarili ko.

30 minutes ago nung nakapunta na ako sa mall. Dun na rin ako kumain.

Nagpunta ako sa mga gamit sa bahay. Then bigla akong napunta sa cashier.

Kaya bigla 'kong nakita ung malaking teddy bear. Dun lang nabaling yung tingin ko kahit naglalakad. P-pero... May natapakan ako sa likuran ko.
Dahilan kung bat napasigaw ung nasa likuran ko.

"A-sh--sh*t" Sabi nya.

"Uh- Janna?" Dagdag pa nya

Tiningnan ko ng matagal hanggang sa makilala ko sya.

"Nathaniel!"

"Ikaw pala!"

"Ah sorry ha"

"Uhm di naman masakit eh"

"Ah sige babayaran ko lang din to ha. Tsaka sabay narin tayo umuwi" Dagdag ko pa.

Ewan ko kung anong nararamdaman ko. Pero... *sigh* parang... Mas-ma-masaya? Naa... M-m-hh

"Ah- teka bat sya nakatingin sakin?"

"H-rhhh" Tanong sa sarili.

"PAAAK!!"

nagulata kaming lahat ng may pumukpok sa desk ni Cashier 1. Pero sya pala yon.

Agad ko nang binayaran para sabay na kaming umuwi.

"N-n'thaniel tara na" Sigaw ko.

"Tara!" Aniya.

"P-parang may nagbago sayo?" Sabi ko.

"Huh?" Nagtatakang Sabi nya.

"Ah-ah by the way..." Sabi ko pero nakalimutan ko yung susunod.

"By the way ano?" Aniya

"T-tara na!" Ka-ko

Saktong 12:47, nandito na kami sa bahay namin.

"Caccoo" Sabi ng kapatid ko sakin.

"Caccoo?" Napatulalang tanong nya sakin.

"Nickname ko yon haha" Sab iko sa kanya. "Ikaw ano nickname mo?" Dagdag ko pa.

"Tantan! Ah-eh Ta--" Di nya natapos yung sinasabi nya dahil nagsalita ako.

"Tantan? Diba kuya mo yon?!" Sabi ko.

"Ah- oo nga hindi nga yon. Tanye talaga" Sabi nya.

"Ah pero mas ok na ung tantan babe---" Nabigla kong sabi.

"B-babe?" Gulat nyang salita.

"Uh- Ah- S- Eh- Uhmm- s- *sigh* Ss- sin- nas- ss- sagg- got- na-u- l--" Paputol putol kong sabi pero di ko natuloy.

"Ano? Sinasagot mo na ako ulet? Pinapahaba mo pa eh hahaha" Sabi nya pero natatawa.

"M- oo :>" Sabi ko.

37 years old na ako. Pero single paren, ayoko namang tumandang dalaga. Kaya sinagot ko na sya kahit gusto kong dati pa gawin yon pero magkalayo kami at di magka-contact-an.

<3

Its a love story again. At ang bagong kabanata ay narito muli. Hango sa istoryang ating minahal. Hango sa pag-iibigan nila Juanito at Carmelita/Carmela. Ang I LOVE YOU SINCE 1892

<3

Narrator:>

Tumagal ng ilang buwan ang pag iibigan ng dalawang pilipinong inspired sa korean cultures.

Let us see how their heart beats perfectly sa susunod na mangyayari.

<Back to Janna's POV>

"He wants me and I want him" Bulong sa sarili.

"Anong He wants me and i want him!?, Buntisin kita dyan eh" Sabi nya na, syempre nagbibiro.

"Tss G*go hahaha" Napailing ako habang sinabi iyon.

"Oh sige na bukas nalang ulit at umuulan na" Sabi nya.

"Huh? Aalis ka nang paulan na? Aba'y baka may balak ka namang patilain muna yung ulan bago ka umalis noh?" Sabi ko na medyo napataas ang boses.

"Oh sige sige. Okay na relax lang ha kalma sige na ho boss" Sabi nya na medyo naglalambing.

Mas lalo pang lumakas ang ulan kaya 7:45 na di pa sya nakakauwi.

Nakaidlip pa sya ng saglit sa lakas ng ulan.

Maya-maya'y tumila na rin ang ulan

Kaya ginising ko na sya. Laking gulat ko nang pawis na pawis sya kahit pa sobrang lamig.

Nagdecide sya na umalis na kaagad

"Th-thirty nine?!" Bulong na sabi nya.

"Ah sige alis na ako." Dagdag pa nya.

<Nathaniel's POV>

Umalis na kaagad ako. Tsaka malapit-lapit lang ung bahay namin. Kabilang bayan lang.

Pero sa kalagitnaan ng biyahe sa Terminal, biglaang bumuhos ang ulan medyo nabasa ako.

Bigla na akong nahilo dahil pawis na pawis ako nung bigla pang umulan.

Sobra ding nag-panic ako.

9:40 P.M.:

Nakarating na rin ako sa bahay at dumiretso sa banyo. Nagpatuyo lang ako saglit at natulog na.