THE MOBA GAMER AND THE VLOGGER MEETS

Chapter 14

  
Odette POV
     Today is the day na uuwi si bakulaw ko. Kaya dali dali akong naligo sa banyo at pagkatapos ay nag bihis ng medyo kaluwagan na dress at agad akong nag polbo bawala kasi sa buntis ang naka make up.. Habang nag lolotion ako ay may tumawag sa akin at nakita kong si bakulaw pala kaya agad kong sinagot..

>>>>>CONVO<<<<<<<

"Hi baby bakulaw"
"Hello baby"
"Nasaan kana?"
"Ahm nandito na ako sa may airport dito sa States sasakay ako sa RMJ 143 na eroplano"
"Ok bakulaw ingat ka ah aantayin ka namin ni baby sa airport"
"Oo naman i will miss na miss ko na kasi kayo ni baby eh"
"Siya babye na bakulaw"
"Babye baby i love you"
"I love you too"

>>>>>END OF CONVO<<<<

      Kaya mabilis akong bumaba ng hagdan at tinawag sina mama at papa nakita ko din yung van na sasakyan namin patungong airport.. Pumasok ako sa van at nakita ko sina Tita Maricel na excited nang makita ang anak nila.. Kaya habang inaantay sina mama sumakay ay umidlip muna ako. Halos hindi ako makatulog kagabi ng maayos dahil sa excitement na makita siya.
       Nagising ako ng parang may tumatapik tapik sa pisngi ko at dahan dahan kong iminulat ang mata ko at nalaman ko na nandito na pala kami sa may airport kaya bumaba ako habang inaalalayan ni papa. Here i come baby. 
       Ilang oras kaming nag antay pero wala pang anino ni bakulaw ang nalabas. Dapat kanina pa nakapalag ang eroplanong sinasakyan niya hanggang...

----NEWS------
Nag pane crash sa malawak na karagatan ang eroplanong sinasakyan ng higit kumulang 600 na pasehero ang nag crash sa karagatan. Ang eroplanong RMJ 143. Isa na dito ang kilalang YouTuber na si Axeron Micko Martinez na nahulog sa malawak na karagatan sa ngayon nag sasagawa ng operasyon ang Navy para sa mga pasehero
      

---------------

      Halos manlumo ako sa napanood. Hindi ito totoo di ba??? Napatingin ako kina tita Maricel "mo-mommy buhay pa si Axeron di po ba?" sabi ko pero umiling ito na sanhi ng pag hulog ng mga luha ko "No!!!!!! Bakulaw!!" sigaw ko. Pinag titinginan ako ng mga tao pero pumunta ako sa may desk dun at sinabi "please find my fiancé please im begging you" umiiyak kong turan habang inaalog ang isang stewardess doon.
      Agad akong hinawakan nina mama at patuloy ako sa pag iyak. Paano na kami ni baby? Akala ko hindi niya kami iiwan?? Bakit ang bilis??? Akala ko ba ikakasal kami sa altar?? Fvk this life i hate this! Napa salampak ang upo sa sahig mg airport at patuloy sa pag iyak. I lost him. I lost my love my baby bakulaw.. Naramdaman kong hinagod ni Tita Maricel ang likod ko habang patuloy ito sa pag iyak "daughter don't lose hope malay mo buhay pa yung anak ko" sabi niya kaya niyakap ko siya. Axeron is my everything. My very air I breathe. Why Destiny do this???? Kung sakaling buhay siya kailan ko siya makikita?? Kailan ko siya makakasama??
       Naramdaman kong sumasakit ang tiyan ko kaya napa hawak ako dito at nakita kong nadugo kaya natatarantang binuhat ako ni papa at sinakay sa van "baby" sabi ko bago ako mawalan ng malay....
       Nagising ako ng maka amoy ako ng parang nakaka sukang amoy. I wake up in four white walls and i think in in the hospital. I just remember what happend kaya nasapo ko ang tiyan ko.  Tumingin ako sa paligid and i saw mom and dad kaya tinawag ko sila "mom and dad" sabi ko kaya dali daling lumapit sila sa akin.  "May masakit ba anak tell us" sabi ni mama pero umiling ako. Saktong pagpasok nina tita Maricel sa kwarto ko kasama ang doktor. "Ms. Salazar your baby is okay malakas ang kapit ng bata at avoid too much stress ok?" sabi ng doktor kaya tumango ako at nakita kong umalis na ito.
     Agad kong hinanap si bakulaw pero wala "mommy Maricel babalik pa po ba si Axeron?" tanong ko habang may namumuong luha sa mata ko "i don't know anak" sabi niya kaya napa iyak ako ng husto..  Napahawak ako sa mukha ko at sinapo ang tiyan ko "baby mommy does not lose hope naaasa ako na uuwi na sa atin si dady mo" sabi ko...
         Pinayagan na akong makalabas kaya agad akong iniuwi nina mama sa bahay habang sa byahe ay wala ako sa sarili. I feel incomplete without him.. Akala ko masayang pangyayari ngayon araw ngunit bangungot. Hindi ko matanggap.. Please mahal please Comeback home...
         Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako at naramdaman kong ginigising ako ni mama kaya nag mulat ako ng mata at unti unting bumangon.  Pagpasok namin sa loob ay nanduon sina Tita Maricel na naka upo at tulala hanggang sa narining naming may nag doorbell at dali dali kaming nag punta sa gate. Medyo may kadiliman na kasi nagtaka kami ng may mga pulis sa labas ng gate.. "Sino po dito ang pamilya ni Mr. Martinez??" tanong ng pulis kaya lahat kami ay nag sabing pamilya ni bakulaw "ito po ang nakuha ng mga Navy Seal sa karagatan" sabi ng pulis at iniabot sa amin ang plastic bag na may laman ng wallet, go pro, at cellphone ni bakulaw kaya napa iyak ako "nasaan ang fiancé ko?!" umiiyak kong saad nakita kong napa tungo ang mga pulis "tell me nasaan ang fiancé ko!!!!!?" tanong ko pa "im sorry maam pero hindi na po namin makita" sabi ng mga pulis kaya mas lalo akong nanlumo. No buhay pa ang fiancé ko.. "No!!!" sabi ko pero tumungo sila "ididiklara po muna namin na missing si Mr. Martinez" sabi ng mga pulis at sumakay sa kanilang police patrol. Naiwan kaming lahat na nakatanga dito sa may gate. No one can speak. No one can utter some words. No one can move.... Isa lang ang nasa isip please let God save my love. Please love come home so early...  We've been miss you.. This tragic story.   Hindi ko alam kung magpapatuloy pa ba ako dahil wala na ang isang taong mahal na mahal ko..