Tüm kapılar üstüne kilitlenmiş olsada ,birinin kalbinde yer tutan hiç kimse tutsak değildi kendi kafesinde .Dışarıda devam eden hayat varken asıl engel olan geçit vermeyen ,umursamadan yutan zamandı .Olmak ya da olmamak işte asıl mesele buydu .Kime ,neye dayanacağını bilmemek belkide zayıflıktı acizlikti.
Hazan'dan ...
Artık kesinlikle emindim bu adamın hasta olduğuna .Şaşkınca ona baktım bir süre ne yapmaya çalıştığını anlamıyordum .Cidden bu adamın derdi neydi ? Benden ne istiyordu .Üstelik kucağındaki bebek onundu sanırım . Öyleyse evliydi ya da ne bileyim benim gibi o cocuğuda kaçırmıştı .Ama mantığım benden yana değildi .'Küçücük çocuktan ne istiyebilir ki ? ' demişti ...
-Seni oğlumla tanıştırıyım .Adı Karan .Bundan sonra onunla sen ilgileneceksin .Seni annesi bilecek şimdi kalk ve toparlan bu halinle kendine bile hayrın yokken çocuğa nasıl olsun !
Ne diyordu bu adam .Beni de kendi gibi hasta etmek miydi amacı ? Eğer öyleyse kesinlikle başaracaktı .Biraz daha burda kalırsam kafayı yemem nerdeyse an meselesiydi .Sinirle kendimi tutamayarak konuştum .
-Git başımdan hasta .Banane senin çocuğundan ,git kendine başka gönüllü birini bul .Burda kalıcı değilim Arkadaşlarım çoktan beni aramaya çıkmıştırlar .
Sinirlenmişti .Bunu o sinirle koyulaşan gözlerinden anlıyordum .
-Sen artık burdasın .Benim yanımdan seni hiç bir insan evladı bile alamaz .Ha hadi bir ihtimal burdan kaçtın diyelim . Öldürürüm seni .İnan Sadece bunlada yetinmem .Ölsen bile yine kurtulamazsın benden kefenin olur yine yapışırım sana şimdi dediğimi yap sonra da oğlumla ilgilen çünkü bugün çok huysuz .
-Peki yapmazsam .Öldürür müsün çok korktum .Bu lanet yerde tutsak olup senin yüzünü görmektense ölürüm daha iyi .
Birden üzerime doğru gelip çenemi kavradı .
-Kapa artık şu çeneni yeter !
Yüksek sesle bağırırken kucağındaki bebek ağlamaya başladı.Kendini kaybetmiş gibiydi gözü oğlunu bile görmüyordu bebeğin ağlaması iç çeken hıçkırıklara dönünce zor olsa da konuştum .
-Be-bebek ağlıyor .
Bir anda kendini toparlayıp oğluna baktı .Bebek delicesine ağlıyor susmuyordu .
-Tamam oğlum .Ağlama aslanım
Bakışları tekrar bana döndü .Ve öfkeyle tısladı .
-Bunun bedelini ödeyeceksin .Oğlumu ağlattın . Aylin!!
Diye bağırarak odadan çıktı .bu adamdan kurtulmam lazımdı . Kendini o kadar kaybetmiştiki gözü oğlunu bile görmüyordu.Bebeğe acımıştım doğrusu böyle bir babası varken kin ve nefretle büyürdü .Onuda kendine benzetip karanlık işlerine sakardı .Açık olan kapıyı görünce gülümsedim .Sinirle dışarı çıkarken unutmuştu aptal bir kaç adım atıp kapıya ilerledim etrafa baktığımda kimse yoktu.Merdivenleri ilerleyerek aşağı inmeye başladım.içimi acayip korku sarmıştı .Ama etraf adam doluydu .Kaçma imkansızdı bulunduğum basamağa oturdum ve bağırarak ağlamaya başladım.
-Bırak artık beni !Gitmek istiyorum.Yeter artık ben buraya ait değilim .Beni duyuyorsun biliyorum acı çekmem sana zevk mi veriyor . Yalvarırım bırak .Hiç mi Allah korkun yok senin ?"
Etrafta ne ses ve kimse yoktu .hızla merdivenlerden inip salonun girişine ilerledim .
Oradaydı işte ,
