Chapter 1
Demonique's POV
What the hell? It just happened so fast that i didn't have any chance to fight back. Those moron, they went outside with us while we have something in our head. They're walking and i guess we're in the basement based on the sounds of surroundings. After a minute or two nakarinig ako ng pagclick and pinilit nila kami pumasok so i guess pinasasakay nila kami sa isang sasakyan.
"WHAT THE F? WHERE ARE YOU TAKING US? I SWEAR YOU'LL PAY FOR THIS." I said, shouting.
"Tumahimik ka na lang kung ayaw mong mapahamak kayo ng mga kasama mo." One of them answered.
"Kristine? Micah? Are you alright? Sinaktan ba nila kayo?" Tawag pansin ko sa mga kaibigan ko although hindi ko sila nakikita. Naramdaman kong umaandar na yung sasakyan so aalis na kami at only god knows where did these goons will take us.
"Yes we're fine nique, no need to worry about us. Just be thankful na magkakasama tayo dito atleast hindi nila tayo masasaktan, for now." Tine answered.
"Saan ba kasi tayo dadalhin nitong mga to? Oh God hindi ako sanay sa ganito, ayoko dito." Micah said with shaking voice.
"Don't worry guys, i won't let those people hurt any of us and i'm sure dad is already make an action for this, he'll find us." I said, motivating them that everything will be alright.
Hindi na sila sumagot after kong sabihin yon, sana lang talaga mahanap kaagad kami ni dad as soon as possible, hindi maganda pakiramdam ko sa mga lalaking to. God bakit ba kasi samin pa nangyari to, nakakainis. Ilang oras pa ang binyahe namin bago tumigil ang sasakyan at bumukas ang pinto sa driver and passenger seat. Ilang minuto lang din ay bumukas yung pinto sa side namin at pinalalabas kami.
"Lumabas na kayo jan, wag niyo nang hintayin na kaladkarin pa namin kayo." Medyo inis na sabi nung isa sa kanila. Kaya hindi na kami pumalag at lumabas na lang. Pagkalabas namin ay agad na may humawak sa akin guiding me while walking in god knows where. Mahaba habang lakaran rin ang ginawa namin bago ako makarinig ng binuksan na pinto. Tinulak ako ng may hawak sakin and hell pagkapasok ko pa lang naamoy ko na agad ang hindi kaaya ayang amoy. Shit ano ba yon? Nasan ba kami? Bwisit.
"WHAT IS THIS? FUCK ANONG AMOY BA TO?" Sigaw ko.
"Wag kang sumigaw jan at baka barilin kita. Rod, tanggalin mo na ang mga takip niyan." Utos nung kanina pa sumasagot sakin. heck as if matatakot niya ko.
Maya maya lang naramdaman ko nang tinanggal na yung takip ko sa mukha and nasurprise ako sa nakita. Nasa isang kulungan kami kung saan walang bintana at tanging isang pinto lang ang meron, marami rin kaming kasama dito na sa tingin ko ay matagal nang narito at kinidnap din tulad namin. karamihan rin sa kanila ay puro sugat at pasa, at nagkalat ang dugo sa paligid.
Nilibot ko pa yung tingin ko at nakita ang mga nagdala samin dito pero di ko makita yung mukha nila dahil may takip ito.
"SAAN NIYO BA KAMI DINALA HA?! SINO BA KAYO?!" Sigaw ko habang nakaharap sa kanila, lumapit sakin sina tine at micah upang pakalmahin ako. Heck mahirap kumalma kapag nasa ganitong sitwasyon at lugar ka, naiinis ako.
"Hindi niyo na kailangang malaman, wag niyo na ring tangkaing tumakas dahil hindi niyo magagawa yan dito at wag niyo na rin hangarin na may tutulong sa inyo dito dahil tagong lugar to at kami lang ang nandito." Sabi niya at lumabas na sila ng mga kasama niya. Susunod pa sana ako pero pinigilan na ako nila micha.
"MGA LETSE, SINASABI KO SA INYO PAGBABAYARAN NIYO TO." Galit kong sigaw. Nanggigigil talaga ako.
"Wag ka nang sumigaw dahil wala naman silang pake sa kung ano man ang sasabihin mo." Napalingon ako sa babaeng nagsalita, nakaupo ito kasama ng iba pa sa sulok. hindi ko siya masiyadong maaninag kasi medyo madilim dito but i still can see her face and she has lots of bruises.
BINABASA MO ANG
Fight For Your Life
Misterio / SuspensoLife is full of sacrifices, but if you still want to live then FIGHT FOR YOUR LIFE.
