If You Need Me

[14]

zondag 17 juli 2018, 20:46 uur
[Jessica Hayes]

Niall en ik zitten samen op de bank. We hebben allebei een pizzadoos op schoot en kijken lachend naar de tv, waar RuPaul's Drag Race op aanstaat. 

'Hoe kunnen mannen zulke bitches zijn?' vraag ik terwijl ik met grote ogen naar het scherm kijk. Niall schudt lachend zijn hoofd, 'Echt, geen idee! Ook een van de redenen waarom dit echt een guilty pleasure van mij is...' 'Ugh', zucht ik, 'Same...' Ik neem een slok uit het flesje bier en kijk weer naar de tv.

Wanneer de aflevering afgelopen is, zet Niall de tv uit en trekt zijn knieën op tegen zijn borstkas, waarna hij zich naar mij toe draait. Hij kijkt me stak aan. 'Ik heb er expres niet naar gevraagd, maar wat is er in godsnaam gebeurd?' 

Ik bijt op mijn lip. Ik voel een naar gevoel in mijn borst en zucht. 'Stefan stond opeens voor de deur, gisteren. Hij kuste me.' 'D'at zei je... Wat gebeurde erna?' Hij kijkt me met grote ogen aan.

Een kort lachje ontsnapt mijn lippen. 'Dat w'il je niet eens weten...' zeg ik hoofdschuddend, 'Ik kon er niks aan doen, maar toen hij me losliet, trok ik hem het huis in en zoende ik hem weer...' Ik kijk Niall aan en zie dat hij zijn wenkbrauwen opgetrokken heeft.

'Ja, sorry hoor!' zeg ik, 'Ik miste hem gewoon. Ik heb me vreselijk alleen gevoeld zonder hem.' 'Snap ik, Jess. Vertel maar verder', zegt hij. Hij legt zijn hand op mijn knie en een tinteling trekt door mijn lichaam. Ik slik.

'Nou, toen hebben we een goed gesprek gehad. Hij vertelde ne dat hij niet naar mijn verjaardag is gekomen omdat zijn broer die dag zelfmoord had geprobeerd te plegen...' De woorden komen er als een fluistering uit.

Ik voel een traan langs mijn wang naar beneden glijden en ik haal trillerig adem. Ik kijk Niall aan. 'En toen moest ik natuurlijk weer de bitch zijn.' 'Wat, hoezo?' 'Ik... Ik...' De woorden komen er niet uit en ik begin steeds moeilijker adem te halen. Tranen rollen over mijn wangen.

'Hé, hé... Rustig, kom hier', zegt Niall en hij slaat zijn armen om me heen en trekt me tegen zich aan. Hij wrijft met zijn hand over mijn rug en ik voel zijn wang tegen mijn haar. 

Na een paar minuten trek ik me terug uit Nialls omhelzing en kijk ik hem aan. 

'Ik werd boos omdat hij het me niet eerder verteld had. Hij probeerde me uit te leggen dat hij het toen niet aan kon, maar iets in mij knapte en ik werd woest. Later, toen hij weg was heb ik hem geappt dat ik hem niet meer wil zien. Terwijl ik vlak daarvoor nog had gezegd dat ik er altijd voor hem zou zijn. Ik ben zo fucked up... Nee, serieus. Wat is er mis met mij?' 

'Niks, je emoties namen het van je over. Maar sorry dat ik het zeg... Ik denk niet dat je het heel handig aangepakt hebt.' 'Joh.' Ik staar voor me uit en slik. 'Ik moet hem bellen...' zeg ik zacht. 

Ik sta op en loop met mijn telefoon naar de slaapkamer. Ik ga op het bed zitten en open de telefoon op mijn mobiel. Ik staar naar Stefans naam. Het hartje staat er nog steeds achter. Na al die maanden... Ik haal trillerig adem en druk op "bellen".

Ik breng de telefoon naar mijn oor en hoor hoe die overgaat. Na een tijdje gaat het geluid over op zijn voicemail. 

'Hey met Stefan! Je kan wat inspreken na de piep, maar ik luister er waarschijnlijk toch niet naar.' De hoge piep onderbreekt zijn lieve, perfecte stem. De stem van mijn Stefan. Mijn Stefan die niet meer van mij is. 

'Steef...' zeg ik zacht, 'Ik hou van je. Het spijt me zo erg. Ik snap het als je me nooit meer hoeft te zien. Ik hou van je. Goodbye...' Ik hang op en leg mijn telefoon naast me neer. Ik staar naar de bruine, houten kledingkast en bijt op mijn nagel.

Dan bel ik hem nog een keer. Weer krijg ik de voicemail en weer spreek ik 'm in. 'Hey, Jess weer. Ik weet dat je dit nooit gaat horen. Misschien over vijf jaar een keer. Maar oké. Bel me alsjeblieft. I'm so fucking sorry...' Mijn stem slaat over en ik slik, 'Ik hou van je, doei...' 

Nu leg ik mijn telefoon op het bed neer en sta ik op. Ik loop naar de woonkamer en kijkt naar Niall. Hij zit te typen op zijn telefoon. 'Niall, ik ga douchen', meld ik. Niall knikt en ik ga snel de badkamer in. 

Ik pak mijn make-up remover uit mijn toilettas en met een wattenschijfje haal ik de resten van mijn make-up van mijn gezicht. Ik kijk naar mezelf in de spiegel. Mijn blonde haar hangt futloos langs mijn gezicht en mijn groene ogen staren me verdrietig aan. 

Langzaam trek ik mijn kleding uit. Snel pak ik mijn shampoo, conditioner en wasgel. Ik zet de kraan van de douche aan en stap onder de straal. Ik haal trillerig adem en maak mijn haar nat. 

Ik mis Stefan. Erger dan in de afgelopen paar maanden. Ik zucht en was mijn haar en lichaam. Wanneer ik klaar ben, stap ik onder de douche vandaan en sla ik een dikke, warme hotelhanddoek om me heen. 

Ik borstel mijn haar en trek daarna mijn badjas aan en ga weer naar slaapkamer. Niall ligt nog op de bank in de woonkamer. Ik kijk naar mijn telefoon en zie dat ik allemaal appjes heb gekregen. 

LARA

22:48
Girl, waar ben je? Er was vanmiddag niemand bij je thuis? En je Snapchat zegt dat je in Amerika zit?! 

23:03

Hey, sorry dat ik niks van me heb laten horen. Hij kwam naar mijn huis en we zoenden, maakten het goed en toen verpeste ik het weer. Ik kon het niet meer aan. Ik zit nu bij Niall in Texas. Sorry dat ik jullie niks verteld heb, ik heb er oprecht niet aan gedacht. Ik hou van je. Sorry. X

JULIA

22:50
Laar en ik zitten samen bij de Mac te praten over WAAR JIJ IN GODSNAAM KAN ZIJN?! Where the f are you? 

23:05
Sorry Juul, ik zit met Niall in Texas. Ik heb Lara meer info gestuurd, lees maar met haar mee. Ik hou van je. Het spijt me. X

Ik doe mijn telefoon aan de oplader en loop naar Niall toe. 'Ik vast naar bed toe', meld ik. Niall kijkt me aan en knikt, 'Slaap lekker.' 

Ik loop naar de slaapkamer en ga op het bed liggen. Ik kan er niks aan doen; mijn gedachten gaan gelijk naar Stefan. Ik denk aan een van mijn lievelingsherinneringen met hem. 

Ik word wakker met zijn armen om me heen geslagen. We zijn vandaag precies een maand samen en ik heb vannacht voor het eerst bij Stefan thuis geslapen. Ik draai me om en kijk naar hem. Zijn ogen zijn geopend en een kleine glimlach speelt rond zijn lippen. 

'Goedemorgen, schat', zegt hij lief, 'Heb je goed geslapen?' 'Ja, heel goed. Jij ook, toch?' vraag ik. 'Met jou naast me, slaap ik altijd goed. Ik hou van je', zegt hij. Het is de eerste keer dat hij het zegt. Hij houdt van me. 

Stefan houdt van me! 

'Ik ook van jou, Steef.' 'Wacht even, ik ben zo terug', zegt hij, 'Blijf liggen.' Hij stapt uit het bed en ik ga op mijn rug liggen. Ik kijk naar het donkerblauwe plafond van zijn slaapkamer en zucht.

Hij houdt van me...

Na tien minuten komt Stefan terug de kamer in. Hij heeft een dienblad bij zich met daarop een stapel pannenkoeken. Ik glimlach naar hem. Dat is zo lief! Jammer dat ik niet zo van pannenkoeken hou...

'Speciaal voor jou', zegt hij en hij zet het op mijn schoot. Ik ga zitten en kijk naar de pannenkoeken voor me. Ook heeft hij een kop thee gemaakt en wat aardbeien en bosbessen erbij gelegd. 

Ik pak de poedersuiker en doe er veel van op de pannenkoek, zodat het in ieder geval iets beter smaakt...

Ik neem een hap van de pannenkoek en het suiker stijgt op - altijd handig, poedersuiker...

Ik nies, waardoor er nog meer poedersuiker opstijgt en Stefans gezicht zit er helemaal onder. 'Oh, my... Sorry, baby', lach ik, 'Je zit er helemaal onder!' Stefan lacht en drukt een kus op mijn lippen. 'Jij ook', zegt hij dan. 

'Wat zit jij nou weer te lachen?' Ik word weggetrokken uit mijn gedachten en kijk Niall aan. 'Niks, ik dacht ergens aan.' Niall rolt met zijn ogen en gaat naast mij in het bed liggen en doet de lamp uit. Het is gelijk pikkedonker in de slaapkamer.

'Slaap lekker.' 'Welterusten, Jess.' 

geplaatst op 23-12-2019