If You Need Me

[4]

maandag 18 december 2017, 16:38 uur
[Jessica Hayes]

We zitten nog steeds op de bank. Stefan heeft zijn playlist opgezet en we zijn bezig met ons huiswerk. Stefan zit vooral op zijn telefoon en hij probeert me steeds af te lijden door me te kussen.

Als ik klaar ben, sla ik mijn natuurkunde boek dicht en Stefan kijkt me hoopvol aan. 'Is alles af?' vraagt hij. Ik glimlach naar hem en knik, waarna ik mijn lippen zacht de zijne aan laat raken. 'Je ziet er echt leuk uit vandaag', zegt Stefan, waarna hij een kus op mijn wang drukt. 'Jij ook', zeg ik, 'Je haar zit een keertje goed.'

Stefan lacht en opent de camera van zijn telefoon en trekt me bij hem op schoot. 'Kom, laten we een paar foto's gaan maken', zegt hij. Ik knik glimlach naar de camera. Stefan drukt zijn lippen weer tegen mijn wang en maakt een paar foto's. 'Geef me eens een kus', zegt hij en ik kus zijn lippen met mijn ogen gesloten.

Na een tijdje voel ik zijn beide handen op mijn rug rusten. Hij zoent me zachtjes terug. Stefan zakt een beetje onderuit en ik laat zijn lippen los. Ik ga op zijn borst liggen en houd mijn ogen gesloten. Ik zou zo in slaap kunnen vallen. Stefans rustige hartslag onder mijn oor en zijn langzame ademhaling voelen vertrouwd.

Ik sla mijn armen stevig om zijn lichaam heen en hij legt een van zijn handen op mijn rug. De muziek klinkt nog steeds door de woonkamer en ik voel me goed. Echt goed. Na een paar minuten, val ik bijna in slaap, maar ik open snel mijn ogen en ga rechtop zitten. Het heeft nu niet zo veel zin om te gaan slapen, gezien mijn ouders over een half uur thuis komen en we dan gaan eten.

'Zullen we de foto's bekijken?' vraag ik aan Stefan. Hij knikt en pakt zijn telefoon van de armleuning van de bank. Hij houdt de telefoon zo dat ik met hem mee kan kijken. 'Die is leuk', zeg ik, 'Kun je ze zo allemaal naar me doorsturen? Dan kan ik er een op Instagram zetten.' Stefan knikt en stuurt de foto's naar me toe. Mijn telefoon trilt op de salontafel.

Opeens hoor ik dat de voordeur opengaat. 'Ze zijn vroeg thuis', zeg ik. Ik ga van Stefans schoot af en sla snel mijn wiskundeboek open en pak een pen, zodat het lijkt alsof ik huiswerk aan het maken ben. Ik hoor geen stemmen, wat me verbaasd. Mijn ouders komen altijd tegelijk thuis, omdat ze dezelfde baan hebben en dezelfde werktijden.

De deur gaat open en ik kijk op van mijn schrift. 'Wat doe jij hier?' vraag ik verbaasd. Ik sta op en ren naar hem toe en gooi me in zijn armen. Hij lacht en slaat zijn armen ook om mij heen. 'Ik dacht: ik kom een keer naar huis', zegt Dawn. 'Ik heb je zo gemist!' zeg ik. Ik laat hem langzaam weer los.

Dawn studeert in London, maar wij wonen in Ierland, dus het is lastig om elke dag heen en weer te reizen. Hij slaapt op de campus. Dit is zijn eerste jaar. Dawn is niet blijven zitten. Anders hadden we nu weer bij elkaar in de klas gezeten. Hij is achttien minuten ouder dan ik.

'Hey Stefan', zegt mijn broer tegen Stefan. Stefan staat op en geeft Dawn een high-five en een korte omhelzing. Gelukkig mogen ze elkaar. Dawn heeft nooit moeilijk gedaan over Stefan.

'Hoe laat komen papa en mama thuis?' vraagt Dawn, terwijl hij op de bank neerploft. 'Ik denk over iets minder dan een half uur', zeg ik, terwijl ik weer bij Stefan ga zitten. Dawn knikt en pakt de afstandsbediening en zet de tv aan. Stefan zet de muziek uit en trekt me tegen hem aan.

'Hoe gaat het op school?' vraag ik aan Dawn. Hij haalt zijn schouders op, 'Op zich wel goed. Het is wel druk. Maar het is beter dan de middelbare.' Ik knik begrijpend. 'Ik heb ook zo'n zin om van deze school af te zijn...' zucht ik.

'Ik ook', zegt Stefan en hij drukt een kus op mijn kruin. Ik laat mijn hoofd tegen zijn schouder rusten en druk een kus tegen zijn kaak. 'Love you', zeg ik. 'Love you, too.' 'Ik ga even naar mijn kamer', zegt Dawn, 'Ik ga even wat muziek luisteren en zo.' Ik knik en Dawn staat op en loopt de trap op naar zijn slaapkamer.

'Hij komt echt weinig thuis, de laatste tijd', zeg ik. Stefan knikt, 'Klopt. Maar ik snap het wel; het is lang reizen.' 'De laatste keer was in de herfstvakantie', vertel ik hem. Stefan knikt weer om aan te geven dat hij het weet. We kijken even naar de tv die Dawn aan had gezet, want er staat een aflevering van Friends op. Onze verslaving. We hebben de serie samen al drie keer gekeken...

Precies wanneer de aflevering afgelopen is, hoor ik de sleutel weer in de deur en ik hoor de gedempte stemmen van mijn ouders.

Ze komen de woonkamer in en glimlachen als ze mij en Stefan op de bank zien liggen. 'Hoi', zeg ik en ik ga een beetje rechter op zitten. Stefan houdt zijn armen om mijn middel heen geslagen. 'Hey lieverd. Stefan.' Mijn moeder klinkt altijd zo zakelijk wanneer Stefan erbij is...

'Dawn is thuis', zeg ik, 'Hij is op zijn kamer.' De ogen van mijn vader worden iets groter en mijn moeder glimlacht. 'Echt?' vraagt ze verrast. Ik knik en meteen lopen mijn ouders weer terug richting de gang. Ik hoor hun voetstappen op de trap.

'Blijf je vanavond eten?' vraag ik aan Stefan. Hij schudt zijn hoofd, 'Nee. Ik heb mijn ouders beloofd vanavond thuis te eten.' 'Jammer', zeg ik met een pruillip. Stefan zucht en staat op van de bank.

'Ik ga denk ik', zegt hij, 'Dan kan ik helpen met koken en zo.' Ik sta ook op en sla mijn armen om zijn nek. 'Ik hou van je.' 'Ik ook van jou.' Ik kus hem zacht en laat hem dan weer los. Ik loop met hem mee naar de gang.

Zodra hij helemaal ingepakt is, stapt hij naar buiten en gaat hij zitten in zijn auto. Ik zwaai naar hem, wanneer hij de straat uit rijdt.

Ik ga weer naar binnen en kijk op mijn telefoon naar de foto's die Stefan van ons gemaakt heeft.

Ik glimlach als ik zie dat hij ook foto's heeft gemaakt van toen we kusten. Ik kies de twee leukste foto's uit en gooi er wat filters overheen, waarna ik ze op Instagram zet.

liked by stefancottman_ and 120 others

jessicaa_h Love you honey @stefancottman_

geplaatst op 11 oktober 2019