Annoy But I Love

14

Zawji

ေရာ္ရြက္ဝါေတြနဲ႔သစ္ပင္ေတြရယ္၊ ေျမခေနတဲ့အဝါရင့္ေရာင္ အရြက္ေျခာက္ေတြရယ္၊ ေလ႐ူးကတိုက္ေသး...

အဝါေရာင္ေတြက တကယ္ပဲအဲေလာက္ပ်င္းရိစရာေကာင္းသလား Chanyeol ေတြးေနမိသည္။
ျခံဝန္းထဲက သစ္ပင္ႀကီးထိုင္ၾကည့္ ေတြးေဆြးေငးေနတုန္းမွာပဲ ဝါက်င့္က်င့္အရြက္ေလးက ေဝ့ကာေဝ့ကာနဲ႔ ေလနဲ႔အတူပါလာၿပီး သူ႔ေ႐ွ႕တည့္တည့္က်လာသည္ 🍁

သူတကယ္ကုိ အဝါေရာင္ေတြကိုမုန္းတီးေနမိၿပီ။
ပ်င္းစရာေကာင္းရံုတင္မကဘူး အသည္းေတြပါေႂကြက်ေလာက္ေအာင္ လြမ္းေစတဲ့အဝါေရာင္ ~ အဝါေရာင္ေတြျမင္တုိင္း ေၾကာင္ဝါေပါက္ေလးBaekhyunကို လြမ္းေသေတာ့မယ္။
ေႏြေက်ာင္းပိတ္ထားတာ ခုနဲ႔ဆို သံုးရက္ပဲ႐ွိေသးသည္။ Chanyeol စိတ္ထဲမွာေတာ့ တစ္ကမာၻေလာက္ၾကာသြားၿပီလို႔ေတာင္ ခံစားရတယ္။
ပီးခဲ့တဲ့ေက်ာင္းစာသင္နွစ္တေလ်ွာက္လံုး တစ္ေနကုန္တစ္ေနခမ္း မ်က္ႏွာေလးကိုေမာ္ဖူးေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ဒီအေျခအေနႀကီးနဲ႔ အသားမက်ေတာ့ဘူး။
ကတုန္ကယင္ပဲျဖစ္ခ်င္ေနသလိုလိုနဲ႔... ဆိုေတာ့ကာ ခါတုိင္းစေနတနဂၤေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြ ႀကိဳက်ားႀကိဳက်ား သြားေခ်ာင္းေနရသလိုပဲ ျဖတ္သန္းရေတာ့မွာလား။
Chanyeol တကယ္ မေပ်ာ္ေတာ့ပါဘူးေနာ္ TwT

ဝုန္းခနဲထရပ္လိုက္ေတာ့ ေဘးမွာ Oh Sehun နဲ႔ chat ေနရင္း အလြမ္းသယ္ေနတဲ့ Jonginက ျပဴးျပဲထၾကည့္္လာတယ္။

"ဘာျဖစ္တာတုန္း အပမီွတာလားဟ''

"လြမ္းလိုက္တာ အသည္းေလးရယ္''

သူေမးတာ ျပန္မေျဖပဲ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေရရြတ္ေနတဲ့ Chanyeol ကို ရယ္လည္းရယ္ခ်င္သည္၊ သနားလည္းသနားသည္၊

"မင္း မနက္ကပဲ သူ႔အိမ္ေ႐ွ႕ သြားေခ်ာင္းထားေသးတာမလား''

"ခုဆို ငါ့အေကာင္ေပါက္ေလးမ်က္ႏွာမျမင္ရတာ သံုးနာရီနဲ႔ ႏွစ္ဆယ့္ငါးမိနစ္ေတာင္ ႐ွိၿပီကြ''

ပိုရန္ေကာဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ၾကည့္လာတဲ့ Jongin နဲ႔လည္း ရန္ဖက္မျဖစ္နိင္၊ ကိုယ့္ဝမ္းနာကိုယ္သာသိသည္ေလ။
ဒင္းကေတာ့ သာယာေနတာကိုး ဒါမ်ဳိးဘယ္သိမတုန္း။