The Billionaire's Obsession [COMPLETED]

Chapter 7

Nakarating na ako ngayon dito sa harap ng room namin.

1448

Kakatok palang sana ako pero binuksan na ni Glee. Niyakap ko siya kaagad.

Gusto kong maiyak pero hindi pwede ayaw kong maging mahina sa paningin niya at lalong ayaw kong mag tanung siya kung ano ang nagyare bakit ako umiiyak.

"Uyyy frenny may problema kaba?" Gulat na tanung niya.

"Wala namiss lang kita Glee alam mo yon mag isa ko lang doon wala akong kausap hmmp.". Pag sisinungaling ko..

"Uyy frenny hindi kaba nag enjoy?" Tanong niya.

"Baliw ka talaga wala naman akong eenjoyin.." Sagot  ko.

"Halika nga pasok muna tayo at kwentuhan mo ako kung ano ba ang nangyare dun, ano ba yung deal na sinasabi ni sir Jerome.?" she asked me.

Tinanggal  ko muna ang coat na suot ko. Naalala ko kay Alfred pala to. Umupo ako sa kama ko at huminga ng malalim.

Masakit parin.

"Uyyy bessy ano na kwento na."

Wala naman akong magagawa kundi gumawa ng kwento. Ayaw kong kaawaan  niya ako at lalong ayaw kong mandiri siya saakin. I just lost my virginity to a wrong person. I'm ashamed.

Sabi ko noon sa taong mahal ko lang ibibigay yung akin pero wala. Dahil sa karupukan  ko nawala saakin yung  iniingat ingatan ko.

Nag sisimula nang tumulo ang luha ko pero agad ko ding pinunasan ayukong mahalata ni Glee. Ayaw kong mag alala  pa siya.

"Ano na bessy".

"Wala naman. Hinahire niya lang ako para maging secretary niya pero sabi ko nag aaral pa ako at hindi ko kayang lumayo sa pamilya ko"

Kasinungalingan.  Ayukong mag sinungaling pero anong magagawa ko.

"Wow sayang naman bessy personal ka na niyang tinanong nakakainggit naman nakausap mo siya ng personal. Hanggang pangarap nalang ako".  Akala mo lang Glee.

Akala mo lang. Isa siyang walang puso na hindi marunong makiramdam. There's so much hatred inside me right now because of her. 

Wag mo siyang iiyakan Gabby diniya deserve yang luha mo. Pamparaus lang pala ako.

"Hindi ko naman siya masyadong nakausap dahil may gagawin na siya at napaka busy niyang tao". I lied again.

Tskk...

"Glee gusto ko mag pahinga nakakapagod pala ngayon ko lang naramdaman". Sa totoo lang ayaw ko na mag sinungaling pa sakaniya kaya  gusto kk nang tapusin ang usapang to.

"Sige frenny pahinga ka muna baka mamaya lilibot tayo dito sa new york. Excited akong bumili ng pasalubong frenny para sa mga kapatid ko, sige sleep tight".

Pag kasabi niya nun nahiga na ako at tumalikod sakanya. Tumutulo nanaman kasi ang luha ko. Ang hirap pigilan.

Ang tanga ko.

"Gabby gising kana lilibot na tayoo  kasi mamayang 8pm flight na natin pauwe". Pang gigising saakin ni Glee.

"Uhmmmm"

"Gising na maligo ka muna.".

Kinuha ko ang phone ko at tinignan ang oras.  Oras dito sa new york. 3pm na. So may  apat na oras kami para lumibot and then isang oras para mag prepare.

Bumangon ako at kinuha ung towel. Nakaharap ako sa salamin habang walang kahit anong saplot.

Tinititigan yung mga marka na iniwanan niya. Sa leeg, sa dibdib, sa bewang.

I love them. I wish they're tattoos.

Hindi ako nagsisi sa ginawa namin. Nagustohan ko iyon.  Ang alam ko lang hahanap hanapin ko ang haplos niya.. Yung mga halik niya sa bawat sulok ng katawan ko.

Tumulo ulit ang luha ko sa kadahilanang pamparaus lang ako at sa ka dahilanang hinding hindi na mauulit ang ganung tagpo saaming dalawa. Alam kong hahanap hanapin ko yon pero kailangan ko nang kalimutan.

Yun ang mga oras na  naging masaya ako ng sobra pero sa tingin ko totoo yung sabi ng iba ns kapag masaya ka may kalakip na kalungkutan.

At ito nga yun. Ito na yung kalungkutan na iyon. Kinakain ako.

I miss her. Nangungulila ako sa mga haplos at halik niya pero hindi ko alam mas nangingibabaw yung sama ng loob ko sakanya.

Galit ako sa kaniya sa ginawa niya saakin akala ko totoo na pero hindi. Akala lang pala.

Siya nga talaga si Lauren David. Akala niya lahat nababayaran ng pera.

"Gabby tapos kana? aalis na tayo after 15 minutes.".

"Ah oo malapit na wait lang ".

Dalawang oras na kami nag lilibot  dito at marami rami nadin kaming nabili para pampasalubong.

Lahat ng nakikita ko puro pangalan niya. Lahat puro mukha niya. Namimiss ko siya pero galit ako sa kaniya.

"Frenny sikat na sikat si miss Billionaire nuh?" Tumango lang ako bilang sagot sa kaniya.

"Ang tahimik mo fren kanina pa, hindi ka naman ganyan ahh.".

"Okay lang ako Glee promise" Pag aasure ko sakanya.

"Sabi mo yan ha". Tumango lang ulit ako.

"Nga pala frenny. Nahati na pla iyong price natin at na transfer na sa bank account mo". At humakbay siya saakin. "Sa laki ng napanalunan natin pwede na akong mag simula kahit hindi ako mag trabaho ng isang taon. laking tulong nun frenn.". Mahabang sabi niya.

"Oo nga. Masaya ako na nanalo tayo. Sasama ka ba kung sakaling matuloy yung deal nila na maging dancer tayo ng isang pop singer?". Tanong ko sa kaniya.

"Oo naman malaking opportunity un frenny. Ikaw ba?"  Hindi ko din alam kung sasali pa ako dahil parang nawalan ako ng gana at gusto ko nalang mag patuloy sa pag aaral. Gusto ko nalang tumahimik muna gusto kong makalimot.

"Siguro". Yun nalang ang naisagot ko.

"Fren, frenny. Diba si  Lauren David yon?" Tinignan ko ang tinuturo niya.

Siya nga iyon. Pinagkaguluhan ng mga media.

"Grabe frenny ang sexy niya akalain mo yun, bumagay yong dress niya sakaniya at ang taas ng heels. Pang super model". Ibinaling ko nalang ang atensyon ko sa iba ayaw kong makita niya ako ayaw ko din siyang makita.

"Halikana Glee napang iwanan na tayoo.".

"Tara na nga "Bye Miss Billionaire. " sabi niya na akala mo maririnig naman nung taong yon.

Sa huling sulyap na yun....

Sa oras na lisanin ko itong newyork ay kasabay ng pag limot ko sa  nangyari.
Balang araw  makakaganti din ako. One day we'll meet again.

Bye David.