The Billionaire's Obsession [COMPLETED]

Chapter 14

"Here's the money. I hope that will help you". She told me. This is what i'm talking about. Gagamitin niya ako and then tapos. Ako naman si tanga nag pagamit. But anyway. I don't care.

"And one more thing lady. I didn't see your face because of that mask. And I want you to forget me. Don't you ever dare to show your face again". She seriously said. I want to grab her and choke her to death dahil sa mga sinabi niya but I calm myself. 

She didn't change at all. She still the lauren that everyone knows. 

Umasa ako na pag katapos neto mag iiba siya gusto kong maging sapat sakaniya but her? I don't think may pag asa pa.

I thought she will give up this time but no. Mas matigas pa siya sa bato. She still the woman that I hated.

"I enjoyed the game that we played. I have so much fun. You did your best so you deserve that money.". Sabi niya.

"Thanks for the game. .". With that being said. Lumabas na siya ng walang lingon.

Damn woman!

The reason why I am like this is that, mahal ko siya. From the very start I am so attracted to her, and then now kaya ako nasasaktan is because I love her.

L A U R E N

When I left that hotel I don't know if I'm going to cry or just keep it and pretend that I am okay.

I saw something in her eyes and me being kind and so softhearted. I felt pain when I saw her in that state and I don't know why.

I slap myself and I know that girl only want my money. Nothing more.

I don't have any idea what is happening to me right know. It is just strange and so fucking complicated.

"Buy some wine and liquor. I want to calm myself". I said to my driver.

"Sige Miss". After a few minutes bumalik siya with a three bags in his hand. He handed me those.

Pag karating namin sa bahay nilapag ni Alfred ang mga pinamili at umalis na din.

Nag simula akong uminom nalilito rin ako kung bakit ganito ang nararamdaman  ko. I feel like, I know her. The taste of her lips is just different. She's so familiar. I feel the connection between us but I'm still confused.

Her eyes are so familiar. Because of my dramatic outburst hindi ko na napansin na nakaramibna pala ako. Naka apat na akong can at feel ko nahihilo na ako.

While I am having fun, pumasok si Alfred.

"Miss okay lang po kayo?". May halong pag aalala sa boses niya.

"Did you find my gabby?". I asked seriously.

"Si gabby nanaman ba miss?" Tumingin ako sa kaniya.

"Miss iba na yang nararamdaman mo para sa kaniya. limang buwan na at mag aanim na buwan ng ayaw mag pakita nung tao pero heto ka parin.". Sabi niya saakin. Ewan ko ba parang gusto kong ilabas lahat ng galit ko kay gabby.

"Miss isang gabi lang kayo nag kakilala at nag ka tagpo pero ganyan ang  epekto sayo, kadalasan naman kapag may nakakahooked up kayo wala na kayong pakialam mapa babae o mapalalaki, pero ngayon kay gabby may malalim kayung nararamdaman sa kaniya na hindi niyo lang maamin sa sarili niyo.". The man said. I was just silent, listening to his advice.

Nakayuko lang ako tama siya. Lahat ng sinasabi niya ay tama.

"Ni wala nga ho akong nakitang pag suko sa inyo,  hindi nio siya sinukuang hanapin.". Because of so much dizziness I let him say what he wanted to say.

Hinawakan niya ako sa balikat at niyakap. I was surprised of what he did but I let him.

Parang tatay na rin ang tingin ko kay Alfred siya ang palaging nasa tabi ko. Alam niya lahat ang nangyayare sa buhay ko. He knows everything about me.

"Alfred I think you are right. I love that girl the reason why I am like this. I am miserable because of her.". Pag amin ko. Matagal ko na tong gustong aminin sa sarili ko pero ngayun ko lang naamin.

"Habang hinahanap ko siya lalo ko siyang minamahal. Alfred nag mamahal ako ng taong ayaw mag pahanap". I cried.

"Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito buong buhay ko at masarap pala mag mahal kahit na ang taong mahal mo malayo sayo. She's mad at me and I don't know! I want to find her.". I said crying.

"Malayo sayo at ayaw mag paramdam man lang. Hindi ko din alam kung makikita ko paba siya. I am tired and I want to stop but I don't want to lose her". I said softly.

"Sasamahan kita sa lahat Miss. Lagi lang ako nasa tabi mo. Hahanapin parin natin siya . Tahan na muka kang pusang umiiyak hindi ganyan ang pag kakakilala ko sayo". Alfred joked and I just laughed softly.

Tumawa lang kami dalawa.

"Nga pala miss--" Pinutol ko kung ano man ang sasabihin niya.

"Lauren. Call me Lauren". I told him.

"Se,     mamayang gabi bababa na tayo, kailangan nadaw po kasi kayo sa city". He said.

"Sige mas mabuti ngang bumalik na tayo dun". I replied.

"Nakausap mo na ba ang government nila dito kung may Gabby Guevara na naninirahan o baka may nakakita?". I asked.

Isa din sa dahilan kung bakit ako pumunta dito para hanapin siya. Sa totoo lang pwede ko naman papuntahin nalang si mr. Ramirez sa manila, pero sa kagustuhan kong mahanap siya pumunta ako.

"Pasensya na pero wala. Taga Quezon province siya sabi ng  manager nila dati at yun ang tinutukan  naming hanapan. Pero wala. At imposible ding andtu siya sa baguio". The man said.

"Sige mag bihis na ako at agahan na nating umalis". I told him

"Se Miss".

Tatayo na sana ako pero may sasabihin pa yata siya.

"Ahm Lauren  mamaya kunti darating ang May ari ng Cafe at may ibibigay daw siyang product para pasasalamat sa pag  punta mo doon at sa pag punta sa Baguio. Kakatawag lang saakin ni Agnes". He stated. I just nodded.

"Ganun ba? Papasukin mo nalang sa loob pakisabi hintayin ako sa veranda".  I said.

"Sige po ..".