NEREYE GELDİK

134 8 0
                                        

Sizleri çok seviyorum. Hikayemi oylarsanız sevinirim. ♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡ :*

     Buğra'nın dediği yöne baktım. İnanamıyorum bacağım önünden üstünde duruyordu. Hemen ayağa kalkıp toparlandım.

      "Kalkmazsan kahvaltıyı kaçıracaksın "  dedim soğuk bir tavırla.

       "Tamam gelirim birazdan sen git" dedi gayet normal bir şekilde.

        Dışarı çıktığımda Poyraz çadırın önünde duruyordu.

     

         "Oo kanka hayırlı olsun." dedi kahkaha atarak.

         "Poyraz Allah aşkına kes sesini ya.Gece bir ses geldi. Korkudan herhangi bir çadıra gireyim dedim o da Buğra'nın çadırı çıktı. "

          Tam o sırada birinin bana bağırdığını hissettim.

          "Bu ses oha Meliiiiiiiiiisss " diye bir bağırış sergiledim.

 
          "Oha kızım ya sayende sağır oldum"  dedi Poyraz. 

     Aldaırmadan Melis' e doğru ilerledim.

       "Bu kadar erken geleceğini tahmin etmemiştim" dedim.

       Melis tam bir şey söyleyecekti ki Poyraz konuşmayı böldü.

       "Tanıştırmayacak mısın?" dedi sırıtarak.

      "Melis bu Poyraz.Poyraz bu da Melis " diye tanıştırdım.

       Birbirlerine sırıttılar. Bir süre öyle kaldılar. Bunlar birbirlerini seviyordu galiba.

     "Bu güzel ortamı bozmak istemezdim ama kurt gibi açım hadi kahvaltı yapalım" dedim hafif bir şekilde sırıtarak.

     İkiside kafalarını salladılar. Hep beraber masaya oturduk. Buğra tam karşıma oturuyordu.Sırıtarak bir yandan yemek yiyordu bir yandan da bana bakıyordu.

        Kahvaltı yaptık.Hep beraber yürüyüşe çıktık. Buğra yanımda Poyraz ve Melis de tam arkamızdan geliyordu.

         Bir süre sonra arkadan ses gelmedi. Arkama döndüğümde kimse yoktu.

         "Buğra herkes nereye gitti." dedim endişeli bir şekilde.

        "Tamam sakin ol buralardadırlar. Buluruz şimdi. " dedi sakin bir şekilde.

        "Nasıl sakin olayım ya kayıp olduk resmen."

       
     " Büşra kayıp falan olmadık tamam mı buluruz şimdi buluruz onları sakin ol."

       Daha fazla konuşmak istemiyordum. Bu yüzden sadece "Tamam" dedim ve ses çıkarmadım.

        Bir süre yürüdük. Kimseyi bulamayınca artık Buğra'nın yüzünde umudunu yitirmiş bir ifade vardı. Nereye geldiğimiz hakkında en ufak bir fikrim bile yoktu.

       Buğra'ya dönerek "Nereye geldik?" dedim hafif bir ses tonuyla.

       "Bilmiyorum."

           "Of artık yürümek istemiyorum. Çok yoruldum."

          "Tamam biraz dinlenelim şurada.Sonra yine devam ederiz yürümeye. "

         Ağaçların altına geçip oturduk. Buğra tam yanıma gelip oturdu.Biraz üşüyordum. Üşüdüğüm için de titriyordum.

          "Al şu hırkayı giy.Donarak ölme.Sonra seninle uğraşamam. "

         Hırkayı elinden aldım ve giydim.Hala üşüyordum. Buğra da üşüyordu ama belli etmemeye çalışıyordu.

        Bir süre sonra cebinden bir çakmak çıkarttı ve ateş yakmaya  başladı.

KAMP AŞKIMHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin