enigmatic_wight
Gwen has invariably been fascinated by the Italian phrase 'dolce far niente'- the sweetness of doing nothing. Hindi dahil tamad siyang magtrabaho, kundi dahil pakiramdam niya ay nasobrahan na siya nito.
Pero paano ka makakapagpahinga kung ang bawat araw ay puno ng obligasyon at mga pasaning ikaw lang ang inaasahang sasalo? Para kay Gwen, ang pahinga ay tila isang luho na kahit kailan ay hindi niya matatamasa.
Until a summer job brings Theo into her life.
Theo is successful, unyielding, and unapologetically himself. Siya iyong tipo ng tao na pangarap niya maging. Tuwing kasama niya ito, pakiramdam niya ay nahahawa siya sa kalayaan nito.
But as their relationship is tested by misconceptions, harsh judgments, and the shadows of their past, Gwen begins to question whether what they have is strong enough to survive the growing distance between their worlds. Because sometimes, the hardest thing isn't finding peace- it's believing that you deserve it.
Habang tumatagal, mas lalong bumibigat sa kaniya ang katanungang kung karapat-dapat siya sa kapayapaang kaniyang tinatamasa... Whether she truly deserves the sweetness of doing nothing, or if she is forever meant for the bitterness of carrying everything.