@-aksamci
birisi sigara uzattı sana, sen de aldın yaktın onu; dedim “Saliha’ya bak, sigara mı içiyor?” ben de yaktım bir sigara, çöktüm duvarın dibine, baktım sana. uzun uzun. içtik sigaraları, sen atınca ben de söndürdüm. siz okula döndünüz geri, ben de doğru otogara, ilk arabayla döndüm. ondan sonra da bıraktım sigarayı.
-niye?
-o sigaranın üstüne sigara içilmez diye.
kırk kere söyledim, bir daha söylerim;
savaşta ve barışta,
karada ve denizde,
düşkünlükte ve esenlikte,
zamanımız apayrı bize göre.
yan yana olduk mu el ele;
aç kalsak ağlamayız, biliyorum.
biz o bankta oturmuşuz kalu belâ’dan beri.
kaç bahar görmüşüz, kim bilir
kaç zemheri ilk kez ayın hâlesine sırnaştığım;
yaşım yirmilerde, sana kırk senedir aşığım.
kavmime peygamber gelse,
ilk leylâ’ya anlatmak isterdim.
ama sevdiğim, bak;
yanıyor dünya,
bak ölüyor insanlar,
şimdi artık savaş zamanıdır.
bırakıp sevdamızı
kadife tenli zamanlara,
iliklerimizin sıcaklığını kaybetmeden
sarılıp silahın soğuk tenine
o kutsal ateşin sıcaklığını
hissetmeliyiz tüm bedenlerimizde.
o zamanlar hâlâ bir umudum vardı. bedeli karşılığında mutlu olabileceğimi düşünüyordum. ancak büyüdüm artık. dünyayı versem tanrı’ya, damlasını vermez bana.
sevdiğin her şey muhtemelen kaybolacak ama sonunda sevgi başka bir şekilde geri dönecek.
hikâyen bir şehre gidememek değil, bir şehirden dönememek olacak.
hani o iki kişilik dünyalar bizimdi,
hani sen iyiydin,
hâlden anlardın,
hani sen “git” demeyecektin bana?
ve ben her şeye rağmen gelecektim.
içimde bir umut,
ellerimde olgun meyvalar;
dünya nimetleri,
gözlerimde yanıp yanıp sönen bir pırıltı..
ama ne sen “gel” dedin,
ne de ben gelebildim her şeye rağmen.
aşkımız ayrılıklarla başladı.
benim de bir insan tarafım vardı,
bakma böyle kötü olduğuma.
benim de dileklerim vardı,
benim de bir beklediğim vardı yaşamaktan.
yeter artık, vurma yüzüme çirkinliğimi.
her gün bir kadın ağlar benim yüzümde.
büyük dertler için benim ellerim,
anlamıyor musun?
sen, sevildiğin için güzelsin bu kadar.
ben, sevilmediğimden böyle çirkinim.
şimdi bir kutup var, sana çeker beni.
bir kutup var senden öteye.
ben onun için böyle ortalıklarda kaldım.
dağ yollarında, caddelerde, sokaklarda..
onun için bulup bulup yitirdim seni.
hangi kapıyı çaldıysam sen açtın bana,
hangi gözümü yumduysam seni gördüm..
zamandın, zamandan öte bir şeydin.
yıllarca bir meşale gibi yandın uzaklarda.
tutsaklığımız nasıl başladı bilinmez.
paslı demir kapılar kapandı üstümüze.
taş duvarlarda kayboldu boğuk seslerimiz.
çaresizliğimizi bize aynalar söyledi, inanmadık.
kuşatıldık ansızın kederle, ayrılıkla..
aman vermez karanlıklar sardı dört yanımızı,
yalnızlık bir ağrı gibi çöktü başımıza,
uyuduk bir daha uyanamadık.
istanbulda tifüs, memlekette zelzele, dışarıda harp,
ben sana aşığım.