44

yılın sonunda olsa da bu yıl gerçekten hayatıma çok önemli insanlar girdi ilk defa kayseri'nin güzel bir tarafını gördüm şu anki arkadaşlarımdan çok mutluyum eminim ki uzun sürecek bu arkadaşlıklar, belki gelecekteki insanlara biz üniversiteden arkadaşız diyeceğiz

kendimi gerçekten çok seviyorum ve en iyisini hak ettiğimi düşünüyorum. bu sene çok fazla şey yaşadım. yeni arkadaşlıklar, biten arkadaşlıklar, kavgalar, sessiz sedasız ayrılıklar ve birçok farklı renk. birçok şey denedim ve denemeye devam ediyorum. bu sene diğer senelere göre ne sakin ne de çok olaylıydı. kendimi gerçekten geliştirdiğimi düşünüyorum ve hayallerime adım atan merdiven basamaklarında olduğumu hissediyorum. bu bin basamaklı merdivenin ilk basamağı olsa da sorun değil çıkacağımı biliyorum <3

bana pis pasaklı diyo abim kendi iç çamaşırını bile kaldırmıyor bana saydırdığı lafların yarısını bile ona dememiştir hayır bu kadar sinirlenecek ne dedim sanki

ÖZÜR DİLERİM AMK

bu hafta ikinci kez ağlama krizine giriyorum gerçekten hiç iyi değil acilen sakinleşmem gerek

amcam sıra sen de sen gel diyor ama şartlara bakınca gitmem pek iyi bir fikir gibi gelmiyor amcamın bu kadar uzak olmasına da kızmıyorum çünkü adamı gerçekten bıktırmışlar ve o da aynı şekilde kendi ailesini sevmiyor ve onlara çok kızgın yıllar geçse bile hiçbir şeyi unutmamış çektiği acıları hissetmeye devam ediyor onu bu konuda anlıyorum gerçekten amcamı arayıp saatlerce ağlayasım var amca o evden nasıl kaçtın ben de başarabilecek miyim diye sormak istiyorum yakınımızda olsa elimden tutardı ama değil işte bu yüzden üzülüyorum

gerçekten üzüldüğüm şey amcamın gitmesi değil onun gibi bir babaya sahip olmadığım gerçeğinin sürekli suratıma vurulması. belki de onu bir dahaki sefere görmeme yıllar geçecek ve tekrardan unutacağım aramızın bu kadar uzak olması beni gerçekten üzüyor çünkü babam olmasa bile amcam deyip arayamıyorum adam çok uzakta her gün arayıp soramıyorum çünkü evdekiler bundan bile rahatsız olurlar amcanla niye bu kadar çok konuşuyorsun diye

umarım bir gün ispanya ve portekiz'e giderim hayallerimin ülkeleri :")

gerçekten gelecekte tek isteğim sahil kenarında yaşamak, bir kedim ve bir köpeğimin olması. özgürlüğüme sonunda kavuştum diyebileceğim huzurlu bir ortamda yaşamak istiyorum

ve akışkan bir insan olarak farklı şeyler denemek istiyorum hep aynı şeyleri yaşamak beni biraz da soğuttu açıkçası

umarım kazanırım ya