Üçüncün şahsın şiir'i bu denli üne kavuşmadan önce en sevdiğim şiirdi. Adamı şiirden de soğuturlar öyle bir devir, öyle bir zihniyet var. Neyse Atilla İlhan'ın 'ne vakit karşımda görsem, öldüreceğimden korkardım.' dediği o dizede kendimi görmüştüm. Nasıl ruhuma dokunmuştu anlatamam. Bir duygu anca bu denli berrak bir şekilde tarif edilebilirdi. O kini, nefreti, kabullenememe hissini iliklerime kadar hissetmiştim. Sessiz gemi'nin 'birçok gidenin her biri memnun ki yerinden' dizesine ise sayfalar dizebilirim.