Gözleri hastanenin soğuk, karanlık koridorlarından artık yerinde olmayan ayağından geriye kalan boşluğa takıldı. Sanki ayağıyla birlikte kişiliğinden, kimliğinden de bir parça sokülüp atılıvermişti. Ameliyattan önceki Adana'ya şimdi büsbütün yabancı olduğunu hissediyor, kendini kendisiyle bir türlü özdeşleştiremiyordu.
(Şehir İnsanlar/ Bölüm 34: Direniş 2)
══════ஜ▲ஜ══════
Sivas'ın eli, genç hastasının çığlığıyla titremeye başlamıştı. Ya bir hata yaparsa? Ya yanlışlıkla başka bir yeri keserse ve bu hatayı düzeltmek isterken onun canını daha fazla yakarsa?
(Şehir İnsanlar / Bölüm 35: Direniş 3)
══════ஜ▲ஜ══════
Rıdvan beni öldürmeli. Bu azabı sona erdirmeli. Ancak o, masum ruhuyla hakkımda böylesi kesin bir karari nasıl verebilir? Onun temiz duyguları benim kadar kirli, adaletin soğuk, kesin kararlarına muhtaç biri icin oylesine saf ki... benim Rıdvan'dan adalet istemeye dahi hakkım yok.
(Karanlıkta Bekleyiş / 33. Bölüm)
══════ஜ▲ஜ══════
Onun bu dehşete düşmüş hâlini gören Göktuğ da cekingen adımlarla genç kadının yanıne geldi. Gözleri onun dehşetle izlediği ekrana kaydığinda durumun farkına vardı.
Göktuğ: O bölgede patlamalar...
Düşünmeden başladığı tümcesini bitirmek için uygun sözcuk ariyordu.
Göktuğ: ...olağan karşılanıyor.
(Meçhulde Bir Öğretmen / 4. Bölüm)