Aoki0_0

nahihirapan din naman ako, pero bakit parang on your point of view ikaw lang nahihirapan?

why it was always my fault?

pagod nako, sobra.

mahal kita, pero paano ako?

wala nako nagawang tama sknilang lahat.

hindi ko ginusto lahat ng nangyari, i feel so pressure that time. i feel like i can't have own problem own thing that time, i was just late respond that time but fuck bakit parang ang laki ng kasalanan ko non. yes i still made mistakes that night hindi naman ako perfect katulad na gusto nya maging, nilunok ko nalang lahat ng pang sisi ng mga kasalanan na i feel like it was too much lahat ng yun tinanggap ko nalang, na bahala na kung ano maging reaction sa katawan ko sa mental health ko. and now it was starting again i'm so fucking tired, bakit kasi limitado lang sknya yung oras na kailangan ko gawin yung own things ko dito sa bahay. hindi bako puwedeng maging busy? binibigay ko naman lahat sknya ah pero pag kakamali ko lang kasi nakikita nya eh. paano naman ako? hindi ko ginusto lahat ng nangyari, i still even want to surprise her noong birthday nya. sana mamatay nalang ako sa mga bigat na nararamdaman ko kasi ayoko na mabuhay sa bigat nato.

napapagod nako boi, gusto kona mamatay

hindi kona alam lugar ko, bawat kilos ko kailangan maingat ako. sobrang liit sobrang liit ng dinadaanan ko nggayon na unting maling reply ko lang guguho ulit, kasama ako sa guguho at babalik ulit sa iyak at sa pagmamakaawa na sana wag moko iwan. 

maybe one day it's gonna be me, only me again.

sapat na yung salitang mahal kita at hindi ko kaya mawala ka. para manatili at tiisin lahat ng hirap at pagod at sakit sa piling mo.