Kuzenimin parmağı demir makinesine sıkışıp kopmuş. Parmak ortadan ikiye ayrılmıştı. Küçücük çocuk ya, daha 17 yaşında, Allah bilir ne acı çekmiştir, ne kadar ağrımıştır. Manisa gerçekten gördüğüm en boş şehir olabilir, çocuğu üç saat doktor için bekletmişler, hastahanede -Cenan bayar galiba- doktor yokmuş ya şaka gibi. Doktor gelince de ben buna bakamam deyip tedaviyi reddetmiş. Dayımlar onu alıp İzmir'e götürmüşler, 7 saattir yaralanmış ve sadece 1 saatir ameliyatta. En kötü olan kısım ise bu çocuk muhtemelen bu parmağı bir daha kullanamayacak ve hayatı bir bakıma mahvolacak ama insanlar ona sadece iş kazası deyip geçecek.
Son bir haftadır yaşadığımız şeyler normal değil, eniştem vefat etti, dedemin kalbindeki stent ona zarar verdi, küçük kardeşimin böbreklerinin iflas etmek üzere olduğunu öğrendik ve şimdi de kuzenimin parmağı koptu. Bunların hepsi bir hafta içinde oldu. Artık ne yapacağımı bilemiyorum