Blue_37

Gözlerinde Saklı Yaz
          	
          	Bal köpüğü gözlerin değince geceme,
          	Güneş doğar karanlığın en derinine.
          	Bir bakışın yeter, çözülür tüm düğüme,
          	Kalbim yolunu bulur senin yerine.
          	
          	Ne altın tam, ne kehribar rengi,
          	İçinde yaz saklı, sıcak bir hal var.
          	Bakınca anlıyor insan her şeyi,
          	Sessizce “kal” diyen bir bahar var.
          	
          	Gülüşün düşer gözlerinden önce,
          	İnsan unutur tüm yorgunluğunu.
          	Bal köpüğü bir düş gibi ince,
          	Sarhoş eder kalbin durgunluğunu.
          	
          	(Bu şiiri gerçek bir insana yazmam dışında hiç bir sorun yok ) 

Blue_37

Gözlerinde Saklı Yaz
          
          Bal köpüğü gözlerin değince geceme,
          Güneş doğar karanlığın en derinine.
          Bir bakışın yeter, çözülür tüm düğüme,
          Kalbim yolunu bulur senin yerine.
          
          Ne altın tam, ne kehribar rengi,
          İçinde yaz saklı, sıcak bir hal var.
          Bakınca anlıyor insan her şeyi,
          Sessizce “kal” diyen bir bahar var.
          
          Gülüşün düşer gözlerinden önce,
          İnsan unutur tüm yorgunluğunu.
          Bal köpüğü bir düş gibi ince,
          Sarhoş eder kalbin durgunluğunu.
          
          (Bu şiiri gerçek bir insana yazmam dışında hiç bir sorun yok ) 

Blue_37

Suskunluğun Yazdığı Şiir
          
          Bir gece indi şehrin üstüne usulca,
          Sokak lambaları bile sustu o an.
          Kalbim adını yazdı karanlığa,
          Rüzgâr taşıdı, duydun mu bilmem ama zaman utandı birazdan.
          
          Yıldızlar sıraya dizildi gökyüzünde,
          Her biri bir dilek sakladı içinde.
          Gözlerin geldi aklıma birden,
          Gece, sen diye uzadı derinliğinde.
          
          Bir bakışın vardı, her şeyi anlatan,
          Cümleye gerek bırakmayan bir hâl.
          Suskunluğun bile şiir yazan,
          Kalbimde yankılandı defalarca, doğal ve yalın bir masal.
          
          Ve ben,
          Adını söylemeden sevdim seni,
          Çünkü bazı duygular sesle bozulur.
          Kalbimde sakladım en derini,
          Bazen susmak, en güzel şiir olur.
          
          (Yıl 2023 gene melankoliğim) 
          

Blue_37

Bir Merhaba Kadar Dünya
          
          Bir cümleyle başlar bazen bütün hikâye,
          Bir “merhaba” sığar koskoca dünyaya.
          Kalbim adını saklar sessiz bir duada,
          Adın yankı olur gecemde, rüyada.
          
          Gülüşün dokunur içimde kırık bir yere,
          Sanki bahar düşer en soğuk kedere.
          Ben seni bulmuşum kalabalık hayatta,
          Kaybolsam da razıyım o bakışta.
          
          (Yapıyorum bu sporu) 

Blue_37

          Cesaret İşidir Sevmek
          
          Gecenin omzuna yasladım içimi,
          Yıldızlar bile dinledi derdimi.
          Herkes sustu, ben hâlâ buradayım,
          Kalbimle kavga edip durmaktayım.
          
          Bir yanım git diyor, bir yanım kal,
          Bu nasıl savaş, bu nasıl hâl?
          Adını anınca çözülüyor dilim,
          En güçlü sandığım yerde yeniliyım.
          
          Gülüşüm perde, ardı karanlık,
          İçimde sevgi kadar pişmanlık.
          Sorarlarsa iyiyim der geçerim,
          Kırıklarımı kimseye seçtirmem.
          
          Zaman akıyor, ben yerimdeyim,
          Geçmişe kızgın, geleceğe kinliyim.
          Ama ne zaman gözlerin gelir aklıma,
          Bütün yollar çıkar sana.
          
          Belki yanlıştın, belki yasak,
          Ama kalbim sana hâlâ ortak.
          Herkes unutur, ben ezberlerim,
          Adını kalbime kazıtırım.
          
          Bir gün geçer bu fırtına elbet,
          Ama izini taşır bu kalp, evet.
          Çünkü sevmek cesaret işidir,
          Ve ben en korkak hâlimle sevdim.
          
          (Şiir defterimin bir gün 'gün yüzüne' çıkacağı kimin aklına gelirdi ki)