Przeraźnica/Autystyczna Demiurg

Pfffff, bawi mnie wskaźnik wzrostu zamówień pizzy w okolicy Pentagonu jako zwiastun zdarzeń geopolitycznych. Mało precyzyjny, bo pokazuje tylko, że coś się dzieje bez konkretów ale nie przeczę, fakt, że nadal ktoś to w Internecie mierzy jest całkiem zabawne.

W necie znowu ludzie o tym przebąkują, więc muszę się powtarzać:
          oby nikt nie robił ekranizacji "Otoyomegatari".
          Po pierwsze, biedni animatorzy zarżnęliby się na śmierć (wiem co mówię, wystarczy rzucić okiem do mangi, Kaoru Mori jest niemożliwa).
          Po drugie, to jeden z tych małych, spokojnych fandomów (słowo daję, taki nieduży, że każde zetknięcie się z innym fanem w Internecie jest zazwyczaj przemiłe, bo nie wytworzyły się sposobności do kłótni!), w którym jakość góruje nad ilością. Nie chodzi mi o uniżanie "anime-only", tylko o to, że im większa liczba odbiorców, tym łatwiej natrafić na napalonego głupka (którego głównie będą interesować cycki, nie łudźmy się), kłótliwego "mistrza" debat lub takich, co nie nauczyli się czytać ze zrozumieniem, co kończy się durnymi awanturami na Facebooku. 
          Po trzecie- obecny stan Internetu każe mi stwierdzić, że  puszczenie w świat anime "Otoyomegatari" to byłoby rzucanie pereł przed wieprze.

Przed paroma laty uważałam za szczyt lenistwa pisanie fanfików z [y/n] na Wattpadzie.
          A potem pojawiło się to zakichane AI, przy którym największy- ale napisany przez ludzi!- ściek fanfikowy lśni jak diament w gównie.

Odkrycie dnia: pieczenie piernika w niedawno wyczyszczonym ale i przetartym szmatką piekarniku kończy się tym, że z ciasta uchodzi wilgoć, miesza się z resztkami wody ze szmatki i potem w całym domu capi jak wymiocinami.

Do wszystkich, którzy jeszcze się stąd nie ulotnili!
          Żyję, przepuklinę miałam, operacja była, żyję i już nie boli, licencjat napisany na piąteczkę, studia magisterskie zaczęłam. Będę miała "gościnne występy" na Wydziale Polonistyki na UJ w semestrze letnim, więc, jakby ktoś chciał się zakolegować... :-)

Istnieje nikłe ale jakieś- skoro wie o istnieniu Wattpada, kto go wie, mój promotor to oryginał jakich mało- prawdopodobieństwo, że mój promotor to czyta, więc uprzejmie go uprzedzam, że właśnie popełniłam porównanie skali moralności do skali pH, proszę się nie dziwić, panie profesorze, w tym szaleństwie jest metoda.

Uroki spektrum autyzmu: ktoś w rozmowie ze mną (w dobrej wierze, pretensji nie mam, pogodziłam się z tą osobą itd.) wyjeżdża do mnie z tekstem "miałam zawał", a ja, dopiero po chwili zrozumiawszy podskórne znaczenie ("miałam zawał"--->"nie denerwuj mnie, bo jeszcze będziesz mieć mnie na sumieniu jak zawału dostanę"), w pierwszej chwili wypaliłam, "a ja mam celiakię, cukrzycę typu II i spektrum autyzmu!". Taaaaaaaa, nieźle.

Pytanie za sto punktów, czemu Wattpad wstawił mi automatyczne zaimki "on/jego"? XDDDD

Ludziska, pierwsze trzy (z dziewięciu) odcinków drugiego sezonu "Arcane" dziś wyszły, obejrzałam wszystkie trzy pod rząd i powiem tak. Beksiński mocno wlazł autorom na głowę, dzieje się dużo, żal księgowego, OBEJRZYJCIE.

Nie czytałam nigdy "Pieśni lodu i ognia" ALE tekst w necie, że odnaleziono tabliczkę z nieodkrytym rozdziałem "Pieśni o Gilgameszu" i jakaś łajza skomentowała, że "o, George, patrzcie kto cię przegonił, czekamy na *Wichry zimy*" mnie rozbawił.