ʀօֆ!

بی رحمانه کشتنش
          گناه من دو ساله چیه که تا حالا باید کابوس ببینم؟

من هرگز آدم مستقیم از خودم نوشتن نبودم..
          دارم خفه میشم
          روح اون زن با چهره خونیش الان جلو چشامه و کنار نمیره
          میترسم
          چرا نوشتم
          چرا

بعد مدتها نوشتم!
          زیاد...

رفتم روانشناسی!
          بالاخره رها کردم هیجان فرو کردن سوزن تو جسم آدما رو..
          چاقویی که روحشون رو برش میده بدنده تره
          میتونه خودمم بکشه.
          چاره ای نیست..

حس یه تیکه نجاست بودن رو بهم منتقل کرد و رفت..
          باید اشک بریزم ولی جالبه که الان دیگه نمیخوام اشکی بریزم براش!
          فکر میکردم رود میسازم با اشکم ولی برکه هم نشد.
          بهم خیلی چیزا یاد داد و خیلی چیزا رو هم فرو ریخت..
          از فرو ریخته هاش از نو ساخته میشم:)

غمگین نباش عزیزکرده..

نیست، چون نباید که میبود.
          اونقدر بی رحم نموندم که برای اعتیاد به اون بوسه ها، قلبش رو با شیرینی مسموم، بکشم.

اون..اگه بود تا فردا به بوسیدنم ادامه میداد.

میترسم
          پول میخوام
          خستم
          روحم درده
          و عجیب فکر میکنم به بوسه مرگ نیاز دارم
          کسی که اینقدر ببوستم تا نفسم قطع شه، برای همیشه.

آرومم