'Boekenban'
Ik las het woord in de krant (De Morgen, 7 januari). En er moet iets van mijn amateurschrijvershart... (Dit is absoluut geen politiek statement, beste meekijkende ogen van Wattpad.)
Boekenban, boeken die in de ban worden geslagen. En dan heb ik het niet over extreme teksten maar over gewone boeken, verhalen, klassiekers... Het idee alleen zorgt toch voor een soort opstandigheid?
Ik hoop oprecht, de eervolle bescheiden rebel in mij, dat, mocht ik ooit een echt boek schrijven, dat het dan in de VS verbannen wordt. Dat het niet eens, via de legale weg naar binnen mag!
Ik laat in eer en geweten mijn twee personages, van hetzelfde geslacht, innig kussen in een vreemde, van godsdienst verstoken wereld en nog net iets inniger als hen dit een veroordeling oplevert en ze uit de bib worden gekegeld. Ik laat ze elkaar met veel plezier, liefde en genot uitkleeden alleen maar om de boekenpolitie te stangen. (En omdat ze van elkaar houden, dol zijn op elkaar en hun ogen niet van elkaar af kunnen houden, natuurlijk ook...)
Een brandmerk.
Een stempel.
Een neerbuigende, boze vinger richting bibliotheekdeur.
'Ga en kom nooit meer terug!'
Dan gaat het ondergronds, in de schaduw van de 'erkende verhalen' hokken de verboden verhalen samen.
De queer personages fluisteren hun avonturen. De vrije zielen spinnen hun verhalen voor al wie durft lezen. De magie knettert in de beslotenheid van duistere puberkamers. De pagina's worden iets zachter omgeslagen want om de hoek loert de boekenpolitie. Verhalen worden doorgegeven in code taal, geheime tekens.
'Las jij al...' Zoals the Batsignaal, alleen duidelijk voor wie het begrijpt. Duistere, knusse boekenwinkels leveren stiekem hun voorraad magische, betoverende verhalen voordat ze hun deuren sluiten om wat verderop opnieuw op te duiken.
In pure Robin Hood-stijl.
O ja...
Daar zou ik met heel veel plezier deel van willen uitmaken...
Wie niet?
