Opis poniżej już nieaktualny, ale zostawiam z sentymentu. 10 długich lat, odkąd ostatnio tu zaglądałam. Tyle się zmieniło, a jednocześnie jakby nic. Jakbym dalej była tą dziewczyną, marzącą o wydaniu książki. Pisanie było dla mnie bezpieczną przystanią, miejscem, do którego zawsze mogłam wrócić. Chcę, żeby znowu tak się stało. Publikuję ponownie rozdziały, które już widzieliście. Jakiś czas temu wróciłam do tych historii i chciałabym je skończyć.

----------------------------

Burza złotych... kołtunów, które w zamierzeniu miały być włosami, jednak postanowiły wziąć przykład z zachowania nastolatek i się zbuntować; mały, lekko zadarty nos (według koleżanek z klasy perfekcyjny, choć po tym zderzeniu z drzwiami na dworcu śmiem powątpiewać); wydatne kości policzkowe; szaleństwo w oczach barwy bursztynu; ni to małe, ni to duże usta barwy nieokreślonej, ale znajdującej się na palecie gdzieś pomiędzy czerwonym a różowym; brwi godne jaskiniowca. Dorzućmy do tego jeszcze twarzy zaoraną trądzikiem, niczym jesienne pole przed sezonem upraw i macie mnie. Nic dodać, nic ująć. Ale to oczywiście tylko zewnętrzna powłoka, pod którą, jak mówią, kryje się piękne wnętrze. 
Nie w moim przypadku. Wierzcie mi na słowo.
Zainteresowania? Pisanie (tego to na pewno się nie spodziewaliście), rysowanie, malowanie, czytanie (wszystkiego, co wpadnie mi w ręce, choć niektórych gatunków nie trawię), fizyka i astronomia. 
Jeśli czegoś potrzebujecie, chcecie o coś zapytać lub zwyczajnie pogadać - piszcie, nie gryzę (pożeram w całości xd). 
XOXO,
Demeona