Deniiz_23

Bu hâldeyken bile bedenimde başlayan heyecana engel olamadım. “Bu... Buradayım.” Öksürmekten sesim istediğim yükseklikte çıkmayınca tırnaklarımı zemine geçirip kalan son gücümle, “Gurur!” diye haykırdım. “Buradayım!” Onun burada olmasına hâlâ inanamıyordum.
          Birinin attığı tekmeyle kirişlerinden yanan kapının gürültüyle yere düştüğünü gördüm. Dağınık saçlarımın arasından baktığımda alevlerin ve gri dumanların içine karışıp bana doğru koşan birinin siluetini görebilmiştim. Her şeyi bulanık gören gözlerim onu net görmüyordu ama yardımıma koşan kişinin Gurur’dan başkası olmadığını biliyordum.
          Burada olması hayatımı kurtarmasından daha anlamlıydı çünkü Gurur benim için korkularının içine dalmıştı. Ateşin onun için ne anlam ifade ettiğini benden daha iyi kimse bilemezdi. Geçmişteki bir konuşmamızı hatırlayınca gözlerimden birkaç damla yaş süzülmüştü. Bir konuda bana yalan söylemediğini artık daha iyi anlıyordum.
          “Belki seni kurtaramadım ama seninle yandım, Farah.”
          “İnanması güç.”
          “Neden?”
          “Çünkü sen ateşten korkarsın, Gurur. Korktuğun ateşin içine benim için atlayamazsın.”
          “Hiç anlamıyorsun değil mi?”
          “Neyi?”
          “Peşinden cehenneme bile geleceğimi ve orada korktuğum her şey var.” 

Alevler her yere ulaştığında artık soluduğum hava bile zehirliydi. İçerideki duman o kadar yoğundu ki gözlerimi yaşartıp ciğerlerimi sıkıştırıyordu. Burası cayır cayır yanıyordu. İçerideki dumandan zehirlenmeye başlamış olmalıydım ki istesem de ayağa kalkamadım. Ellerimi zemine bastırıp şiddetli bir şekilde öksürmeye başlarken başım dönüyordu.
          Baktığım her yerdeki kızıl alevler daha da büyüyordu. Sanırım yolun sonuna gelmiştim, burada ölecektim. Tüm bedenim tir tir titriyor, öksürüklerim hiç kesilmiyordu. Alevlere teslim olan ahşap tavandan bile çıtırtılar gelmeye başlamıştı. Tavan her an üzerime yıkılabilirdi.
          “Farah!” Duyduğum bu sesle hızla başımı kaldırdım.
          Gurur?
          Evet, bu Gurur’un sesine benziyordu ama o olamazdı, Gurur ateşten korkardı. Küçük bir çakmağın alevine bile bakamazken yanan bir evin içine girmez, giremezdi. Belki de gerçekten ölmek üzereydim ve bu olmadan önce onun sesini duyduğumu sanıyordum. Yanlış duyduğuma kendimi inandırmaya başlamıştım ki Gurur’un ikinci kez, “Farah!” diyen gür sesiyle sertçe yutkundum.
          Hayal veya rüya değildi, Gurur gerçekten buradaydı.
          Benim için bir yangının içine mi girmişti?

Gt?

Selamm gidebildin mi imzaya?❤️

Panoda imza için yazdığın yere bir türlü yorum atamadım buradan yazıyorum, toplulukta sürekli merak ediliyordu Maral, Farah ve Asaf’ın isimlerini bilerek mi koymuş? Hani Asaf’ın adının anlamı Vezirmiş Farah da kendine Şah diyor, bir de Tozlu soyadını koyma sebebinin tozu dumana katmakla bir ilgisi var mı acaba? En çok merak ettiğimde Gurur’un Farah için hiç ağladığını göremedik acaba bir gün bunu görmek nasip olacak mı? Sorarsan çok sevinirim ❤️

Merhaba. İmzaya giderken acaba MÖK için kısa da olsa özel bölüm yazabilir mi diye sorabilir misiniz? Çünkü Meliz'in hikayesi çok yarım kaldı. Bunu çok merak ediyorum.

Kitabıma destek olurmusun✨Sahte Varis kitabımı okuyup yorumlarda nasıl olduğunu söyler misin✨

Geceye Mühürlü Kalp kitabımı okuyup yorumlarmısınız rica etsem.

Maral in Panosunda belki beni görmüşsündür senin yazdığın her şey niye bu kadar haklı sen benim düşüncelerimi ben yazmadığım zaman dile getiriyorsun gibi bir şey ya hjkhjk neden bilmiyorum ama bunu yazma gereği duydum

Aktif bir kitabın yorumundan geliyorum ilk aşk kurgusu seviyorsanız benim kitabımıda bakar mısınız belki seversiniz