İsimsiz-16
 Yazmayı seviyorum çünkü yazarken tamamen hayattan kopabiliyorum.Asosyalim çünkü insanlarla tek anlaşabildiğim nokta kitaplar ve hiperaktiflik...
 Sessizce avazım çıktığı kadar ağlarım mesela... 
 Utandığımda ağlayan bir insanım...
 Hayatım boyunca büyük bir başarı elde edemedim...
 Bir şeyleri iyi yaptım ama hep arka planda kaldım...
 Ben o sesi çıkmayan, kendini saklayan kız...
 Cesaretsiz, kırılganlığı içinde kalan, köşede sessizce ağlayan, belki de bir şeyde başarısı olan kız...
 Tek iyi yaptığım şey, mutsuzken insanlara mutlu gözükmek...İşte bu yüzden asosyalim.Çünkü insanlara tek koyan şey GÜLMEM...
⭐☀✨✌✌✳✴