Hej, mam na imię Kornelia, mam 11 lat i jestem nocnym markiem z głową pełną historii.
Nie znoszę wcześnie wstawać, za to potrafię pisać po ciemku, kiedy cały świat śpi, a ja jeszcze czuję za dużo.
Najlepiej pisze mi się w parku albo w lesie - tam, gdzie nic nie zagłusza myśli. Tam słowa płyną same.

Pisanie to dla mnie coś więcej niż hobby.
To mój sposób na oddychanie, gdy w środku jest za ciasno.
Moje historie są pełne emocji, które siedzą głęboko - czasem bolą, czasem zostawiają ślad, ale nigdy nie są puste.
Są dla tych, którzy czują więcej, niż potrafią powiedzieć.

**Lubię czytać, poznawać ludzi i zaglądać tam, gdzie większość tylko prześlizguje się wzrokiem.
Uwielbiam piosenki, które mnie rozwalają od środka - najczęściej słucham:
„Gdyby był", „Drzewko", „Czarna woda" i „Confetti".
Każda z nich ma w sobie coś, co we mnie zostaje.
Tak samo jak mój ulubiony cytat:

> „A jeśli to nie świat jest zły... tylko my jesteśmy zbyt delikatni, by go unieść."
Właśnie tak się czasem czuję.**



Mój ulubiony film to „Gdy zadzwoni telefon" - bo w chaosie można znaleźć coś prawdziwego.
I chyba o to właśnie chodzi też w moim pisaniu.
Jeśli masz odwagę wejść do świata, gdzie słowa nie są tylko literami, ale uderzają w serce - jesteś w dobrym miejscu.
Tylko nie zapomnij zabrać emocji.
Moje teksty je obudzą."