Fanka Harry'ego Pottera od 2001 roku.

W 2022 utonęłam w fanfiction i od tamtej pory testuję, co się stanie, jeśli potraktować kanon jak hipotezę roboczą, a nie święty tekst. Większość z moich prac nie doczekuje się publikacji.

Piszę głównie dlatego, że mój ADHDowy mózg nie znosi, gdy pytanie „co by było, gdyby..." zostaje bez odpowiedzi.
90% pomysłów umiera na etapie entuzjazmu.
Te, które przeżyją, stają się niebezpieczne.
Rozmiarem lub treścią.
Ewentualnie oba.

Piszę szybko, ale mam tendencje do przeciągania scen.
Nie piszę lekko, ale miejsce na humor też się znajdzie.
Piszę iteracyjnie, aż przestanie mnie wkurzać.

Jeśli coś działa, to albo to przypadek, albo dlatego, że poprawiałam to zbyt długo.

Interesuję się astrofizyką, emergencją i sytuacjami, w których system teoretycznie powinien się zawalić, ale jeszcze się trzyma.
Magia + fizyka?
Dla mnie to ten sam problem, tylko opisywany z różnych końców miotły. Jeśli w ogóle istnieją dwa końce - Bohr zmienił skalę dawno temu i znalazł się poza zasięgiem lokalnej ontologii.

Zawodowo: analityk biznesowo-systemowy, więc naturalnie piszę historie o zależnościach, konsekwencjach i ludziach, którzy próbują ogarnąć rzeczy większe od nich samych.
Literacko: relacje rodzicielskie na pierwszym planie, romantyzm na drugim; odpowiedzialność; proces zamiast comfortu i „to nie było za darmo".

Kociara.

Czytasz na własną odpowiedzialność.
Wszechświat zwykle nie ostrzega przed skutkami ubocznymi.