GizliYazar012

Bölümleri saçma sapan şeylerden hâlâ okuyamadım, kendini bi tw hesabı açsana aşkım sen 

Şu fanını görsen mi artık???

Ve yaptım... Ama henüz bomboş... Ama olsun ismini yazacağım.
          _afife_wattpad_ instagram kullananlarınız varsa takio edebilirsinöiz ama şimdilik boş qizlwşsliwşd

Evet şu an bu saatte aklıma çok tuhaf bir fikir geldi. "AFİFE" okuyucuları için minik bir haberim var.
          
            Açıkcası minik bir sosyal medya hesabı açmak istiyorum. Genelde bunu daha büyük okuyucu kitlelerine sahip yazarlar yapıyor benim muhtemelen bir elin parmağı kadar takipçim olacak ama eğlenmek amaçlı böyle bir şey yapmak istiyorum. Kısacası canım sıkılıyor ve kendime boş iş arıyorum. :)
          
            Neyse belki Afife'den ufak kesitler veya editler yaparım. Yani şimdilik amacım bu. Hesabı daha açmadım ama açınca adını buradan yazarım bakalım ne gelecek başımıza iqkdşwlxşe
          
            Evet gece gece "Ne diyor bu be?" dedirttiğime göre gidebilirim. İyi geceler herkese! 
          
          

  Herkese merhabalar! 
          
            "AFİFE"den minik bir kesitle karşınızdayım. Nedenini merak edenler için kısaca açıklayayım bu hafta bayram haftasıydı bildiğimiz üzere. (İyi bayramlar:))
          
            O yüzden bölüm geç gelebilir demiştim ama durum belli değil. Akşama yetişebilir de yetişmeyebilir de. Ben de o yüzden sizlere minik bir kesit armağan ediyorum. 
          
            İyi okumalar! Akşam inşallah görüşürüz! 
          . 
          . 
          .
          .
          
          "Siz Vural'la bizi burada bekleyin. Zaten plan doğru işlerse iki saat kırk beş dakika kadarlık bir işimiz var." 
          
          "Burada beklemek istemiyorum. Ben de gelmek istiyorum. Böyle boş boş beklemekten iyidir." Selçuk sert bir şekilde kafa salladı.
          
          "Ne gerek var?" diye söylendi. Afife kaşlarını çatarak saçının önüne düşen tutamı kulağının arkasına sıkıştırdı.
          
          "Belki bir yardımımız dokunur. Başına ne geleceğini bilemezsin?"
          
          "Tamam ama başıma bir şey gelse değil Fatih'le sen, babamın 40 yılda bir gelen merhameti bile beni kurtaramaz." Afife alayla güldükten sonra dişlerinin arasından fısıldadı. 
          
          "Çok biliyorsun." Selçuk duyamayıncs biraz eğilerek:
          
          "Pardon, anlamadım?"
          
          "Yok bir şey de... Ben de geleceğim. Bir yardımımız dokunup dokunmayacağını yaşamadan anlayamazsın sonuçta." 
          
          "Ya sabır." diye homurdandı Selçuk. 
          
            Onlar konuşurken Fatih Vural'a yanaşarak ikisini gözleriyle işaret etti. 
          
          "Sence kimin dediği olacak?" 
          
          "Selçuk'un inadını kırabileni henüz görmedim." diyerek omuz silktikten sonra telefonuyla uğraşmaya devam etti Vural. 
          .
          .
          .
          . 

bölüm açılmıyor 

Yanlışlıkla mı attın bölümü KFKSKFKKAMFMAMFMAK

  Selamlar! Bu akşam AFİFE'nin yeni bölümü ile karşısınuzda olacağım. Küçük bir kesitim var sizlere. Bakalım bu bölüm neler olacak? Öyleyse akşam görüşmek üzere!
          .
          .
          .
          
          .
          .
          .
          
          "Tekrar doğum günün kutlu olsun ve iyi ki varsın. İyi ki seni tanımışım." 
          
          "Her şey için teşekkürler." 
          
          "Ben... Büyük bir hediye almadım ama..." cebinden kare şeklinde siyah deri bir kutu çıkardı. Kutuyu açıp içinden incecik gümüş zinciri ve üzerinde minik minik kuşlar olan bilekliği eline aldı. 
          
          "Bunu bileğinde görmek beni çok mutlu eder." Afife kaşlarını kaldırarak bilekliğe hayranlıkla baktı. 
          
          "Bu çok zarif." 
          
          "Sende daha zarif olacağına eminim. Bileğini uzatır mısın?" Afife bileğini yavaşça Galip'e doğru uzattı. Galip bilekliği Afife'nin bileğine takarak klipsini kapattı. Elini, bilekliği taktığı elinin altından çekmeyerek Afife'nin gözlerine odaklandı. 
          
          "Tahmin ettiğim gibi... Çok yakıştı." 
          
          "Teşekkür ederim, o kadar çok şey yaptın ki bugün için. Çok mutlu ettin beni." diyerek gülümsedi. Galip gülümserken aynı zamanda bakışları Afife'nin kıvrılan dudaklarına kaydı. Birbirlerine bir baş mesafesi kadar yakınlardı. Afife bunu fark eder etmez beynine geri çekilmesine yönelik uyarılar gönderse de yüzünü biraz daha yaklaşan Galip'le birlikte olduğu yerde kaldı. Vücuduna yayılan sıcaklığa ve hızlanan kalp atışlarına ayak uydurmakta güçlük çekiyordu.
          
          . 
          . 
          . 
          
          .
          .
          .
          

  Merhabalar! Bu akşam AFİFE'nin yeni bölümünü atacağım zaten geç bile kaldım. Bu akşam atacağım nölümden mini minnacık bir kesitim var. Akşam görüşmek üzere!
          .
          .
          .
          
          . 
          . 
          . 
          
          "Avukat hanım!" 
          
          "Buyurun Selçuk Bey." Selçuk yavaş bir şekilde adımlayarak Afife'yle aralarındaki mesafeyi kapattı. İlk defa ayakta yan yana geliyorlardı ve Afife boyunun, Selçuk'un omuz hizasının bir tık üstüne kadar geldiğini fark etti. Ve ilk defa bu kadar yakınlardı. Aralarında masa olmadan konuşmak garip hissettirmişti. 
          
          "Her şey için teşekkür ederim." 
          
          "Rica ederim ancak bana teşekkür etmenize gerek yok. Sonuçta ben bunun için para alıyorum ve bu benim görevim." Selçuk kafasını iki yana salladı. 
          
          "Teşekkür etmemin sebebi bu değil. Teşekkür etmemin sebebi-"
          
          "Selçuk!" bir adamın sesiyle ikisinin de bakışlarını bir tarafa çevirdi. Baktıkları tarafta onlara birkaç metre uzaklıkta koyu sarı saçlı, renkli gözlü br adam vardı. Güneşten dolayı göz rengi tam seçilmiyordu ama renkli oldukları belliydi.
          
            Afife adamın kim olduğunu anlayamayınca, Selçuk'a baktı. Tanıştıklarını düşünüyordu. Selçuk'un yüzünde beliren sımsıcak gülümsemeyi görünce bundan daha çok emin oldu.
          .
          .
          .
          
          .
          .
          .