Piszę o miłości, która boli, ale nie rani. O duszach splątanych jak grzywy koni pędzących przez mrok.
Nie znajdziesz tu toksycznych ideałów ani romantyzowania cierpienia. Tylko prawdę - surową, piękną, czasem mroczną. Taką, jaką kiedyś była miłość.
Jeśli wierzysz, że serce może krwawić, ale nie musi się zgubić - jesteś we właściwym miejscu.
Zanurz się w opowieściach, gdzie pasja tańczy z cieniem.
Gdzie dziewczyna z pękniętym sercem wciąż potrafi kochać. A chłopak zbyt późno rozumie, że ona była wszystkim.

Prawdziwą miłość poznaje się w ciszy. To ona krzyczy najgłośniej. ❤️🖤