Yalanaların rengi olmaz, o senin pembeliğin.

Sanki annemin dokunuşları geçmişten bir iz olarak kalmış yüzümde. Bazen kızmışım, bazen gülmüşüm, bazen ise ağlamışım. Fakat hiç silememişim geçmişin izlerini yüzümden. Küçücükken büyümeyi istemişim. Şimdi ise çocukluğumu. O zamanlar ağlamalarım büyüdüğüm içinmiş. Hep yaşayacaklarımdan haberdarmışım. Ama ne kadar yara alacağımı bilmiyormuşum. Diğer çocuklar annelerinden şeker isterken ben mutluluk istemişim. Çocukluğumu yaşayamamışım sanki. Minicik ellerimi, kocaman kıvrımlı eller yerine kuşlar ısıtmış. Yine o küçük tebessüm belirmiş yüzümde. Kötülükten yoksun. Korkudan yoksun. Büyümüşüm. Kuşlar çoktan uçup gitmiş. Kaburgalarımda yara izleri. Acıyı hissetmişim. Kuşlar ellerimi ısıtsın istemişim. Göğüs kafesime yaslamak kalbimin ritimlerini dinletmek istemişim. Çocuk olmak istemişim. Küçükken gördüğüm kabuslardan korkup koştuğum sokaklarda koşmak istemişim. Geç kalmışım. Çok geç. İstemişim ve istediklerim istemekle kalmış.


"TAKİBE TAKİP"

🎶 Taladro
🎶Sancak
🎶Norm Ender
🎶Sehabe