Etrafıma bakıyorum çevremdekileri inceliyorum dost görünüp düşman olanları hayat sanıp aslında ölümün en çaresiz anı olduğunu hatırladıklarımı ruhumda darağacı kurulunların haykırışlarını duyuyorum.
Kitaplardan ruhu ve müziklerden bedeni olabilir mi insanın?
Özlemek bi insana bu kadar mı yakışmaz? 
Hayat bu kadar mı acıdır? Yoksa yaşamaya kıyamayacağın kadar güzel?
Bir insan bu kadar güzel mi vazgeçer?
Ya hayat yaşadıklarımızdan değil de sadece hayellerimizden ibaretse
Belki de yaşananlar yaşanacakların habercisidir kim bilir.