Jeannvz

of ya

Çünkü beni iyiye yormadılar.

Mitolojide ruhların, dünyaya gönderilmeden önce cennet bahçelerinde birbirlerine görünmez iplerle bağlandığı söylenir.
          Unutalım diye yeryüzüne indikçe o ipler görünmez olur ama ruh, o tanıdık sıcaklığı aramaktan asla vazgeçmez. Kalabalıkların içinde, hiç tanımadığın birinin sesinde ya da bir bakışında durup kalıyorsan, o ip hafifçe gerilmiştir. 
          Derler ki, iki ruh birbirini bulduğunda dünyadaki tüm saatler durur ve evren sessizce fısıldar: 'Gezgin nihayet evine döndü.'

Şimdi o kadar tanıdık ki, 
          Suskunluğun ardındaki o gölgeler
          Elimi uzatıyorum ama kimse yok
          Yine de her defasında bir yankı duyuluyor

Kendimi sürekli senin profiline girerken buluyorum

Hall etmem gereken bir sorunmuş gibi hissediyorum 

Nasılsınn bitti mi sınavların

​Seni sevmek, sadece yanındayken mutlu olmak değil; seni sevmek, dünyadaki tüm gürültünün arasında aniden senin sesini duyup huzur bulmak gibi. Bazen sanki seni bu hayatta tanımadan çok önce de ruhum seni arıyormuş gibi hissediyorum. Kalbimin en korunaklı odasını sana teslim ettim çünkü biliyorum ki; orayı senden daha güzel hiç kimse güzelleştiremezdi.

Gözümü kör edecek kadar bağladı beni, bütün ruhunu kimsenin yapamayacağı şekilde ezberledim her bir zerresini kendi ellerimle tekrar işledim. 

Azar azar seviyorum seni...
          Kalbime işleyen en güzel sızı gibi
          Geceyi aydınlatan bir yıldız gibi