Anlayamıyorum kendisini gerçekten
Babama bazı konularda cidden hak veriyorum
Onun için yaptığım onca şeyi hiçe sayması beni çok kırıyor
Acıyorum ona seviyorum da ama anlamıyorum
Cahiliyetinden mi böyle acaba diye düşünüyorum bazenleri
Ama yok bunu söylemem ne kadar doğru bilmiyorum ama yaptığı hiç bir şeyi düşünmüyor gibi
Söylediği ve yaptığı şeyler hepsi
düşünülmeden.
Yoruyor beni hemde çok.
Bir keresinde bir arkadaşım bana benim yerimde olmak istediğini söyledi
Bakakaldım öyle,sonra hayatıma dair her şeyi bilen kızla göz göze geldik
öyle buruk bakıyordu ki bana
Utanmasam ağlardım o anda
Babamı çoğu vakit haklı buluyorum aslında
Daha çok onunla vakit geçirmeden kaynaklıdır belki bilemem
ama onun düşünceleri,fikirleri hepsi zaten benim önceden düşündüğüm şeyler oluyor genelde
Dün kimsenin ona değer vermediğini düşündüğünü söyledi
Diyemedim o an sen benim canımsın diye.
Düşününce belkide ondan çok sevdiğim biri yok
Ama hayat şartları işte..
Ama bilmesini isterim ki
Ben onu her şeye rağmen seviyorum.