🌈🖤☁️

هی سلام...
          ساعت 1:28am  26.4.2
          بارون شدیدی در حال باریدنه
          ههههه شاید مثل خودت حرف زدم 
          لی کی کی عزیز....دختر خوشگل 
          امیدوارم در سلامتی کامل به سر ببری 
          من این داستان و دوسال پیش خوندم و غمش رو توی یه بخشی از قلبم تتو کردمش.
          داستان های خیلی خیلی زیادی خوندم 
          ولی فورگاتن...
          فورگاتن
          فورگاتن 
          فورگاتن 
          نمی دونم چطوری توصیف اش کنم.
          و نمی تونم بگم من با چه حالی خوندمش 
          ذره ذره درد کلمات را با این داستان حس کردم 
          دلم امشب گرفته است 
          نمی‌دونم چطور شد افتادم یاد نوشته های غمگین ات
          ولی اومدم دیدم 
          قسمت های ازشو مرور میکنم و اشک میریزم 
          خوشحال شدم که دوباره اینجا آنلاین شدی
          خوشحال شدم که هستی
          و خدا کنه خوب باشی...
          دوست دارم کی کی عزیز 
          راستش بار اول است برای یه نفر اینجا پیام می‌نویسم و فکر کنم زیادی حرف زدم.
          دوستان یه وقت نخندینا 
          

هنوز وقت دارم تا خودم رو به کلاس ساعت یک برسونم.
          اما احتمالا نمی‌رم و میذارم بدنم همینطور روی تخت خوابگاه مچاله بمونه. 
          امشب آخرین اجرای نمایشه و امیدوارم سر صحنه بتونم لرزش زانوهام رو مخفی کنم و با فروپاشی معده‌ام بجنگم. 
          دیشب پیاده خودم رو به خوابگاه رسوندم. تو حیاط میز کتاب گذاشته بودن: دو تا دختر با شالگردن و بافت‌های کلفت می‌لرزیدن و با صدای بلند و محکمی جلب توجه میکردن. دوتا رو به امانت برداشتم، فقط یک ماه وقت دارم. اگه واقعا فراموش نکنم که چقدر کتاب خوندن می‌تونه منو معتاد کنه، احتمالا پونزده روز کافی باشه با اینکه قطر هر کدوم قدر دو ماهه.
          اتاق داره ساکت میشه، 
          الان ساکت شد.
          اون بیرون سرمای خشک شهر، یک لایه از پوست رو می‌کنه.
          چی کار کنم؟

ساعت ده و سه دقیقه است، بیست و ششم نوامبر.
          خونه‌ی کوچیکم فقط با لامپ زرد آشپزخونه روشنه و صدای جوشیدن آب از قابلمه‌‌ی چغندر قرمز میاد. و الان صدای کلید همسایه بغلی رو هم شنیدم که رفت تو خونه. هوا سرد شده، پالتو می‌پوشم اما بارونی نه. پاییز داره بدون بارون تموم میشه. هوا مریضه، حالش خوب نیست. مثل بچه‌ای که بجای بچگی کردن، با آدم‌ بزرگ‌ها بشینه و فکر کنه و حرف بزنه. پاییز که بزرگ نمیشه، میگذره تا سال بعدی از راه برسه، اما بچه که بزرگ بشه می‌فهمه خیلی خسته است. احتمالا ندونه از کِی، ولی می‌دونه که انگار مدت هاست استراحت نکرده. 
          نمیدونم چرا بعد از این همه مدت اومدم اینجا و دارم یادداشت می‌نویسم.
          حس این رو داره که رفتم سر دفتر خاطرات قدیمی‌م و تو صفحات آخرش که خالی موندن شروع به نوشتن کنم. 
          دلتنگتونم...
           لباس گرم بپوشید اما سرما رو هم حس کنید، به تنتون راه بدینش.
          شیر گرم و چی‌فلکس بخورین.
          بنویسید.
          بودنتون رو بشنوید، حس کنید، ببینید.
          مراقبت کنین.
          

همین الان تا چیپتر 11 فورگاتن۳ رو خوندم و فهمیدم قبلش باید فورگاتن۱ و فورگاتن۲ رو میخوندم:)))))

سلام یه سوال چنل تلگرام داری ؟

ساعت چهار صفره.
          دوست دارم بدونم قبلا چجوری می‌تونستم بنویسم؟!

هی من برگشتم..

سلام کیکی حالت چطوره ؟ خواستم بگم که دلم خیلی واسه نوشته هات و فورگاتن تنگ شده . امیدوارم همیشه حالت خوب باشه 

@Chihiro_san 
          سلام چی‌هیرو..
          من همه‌ی کامنت‌هایی که گذاشتی رو خوندم. تک به تکش رو دوست دارم. تو باعث شدی بعد از مدت‌ها که میام اینجا عدد کنار زنگوله بترکه. باعث شدی یه حس قدیمی رو دوباره تجربه کنم. و ازت خیلی خیلی ممنونم. امیدوارم جواب تکست ناشناسی که بهت دادم رو خونده باشی. میتونی به دیلیم هم بیای، برات فرستاده بودم. البته اگه دوست داشتی.. 
          مراقبت کن️

@youngerthanold 
          سلام:)
          حال تو چطوره؟
          البته که جواب میدم. گهگاهی اینجا سر میزنم.
          الان؟! نسبت به قبلا؟! 
          تغییرات مثبتی داشتم قطعا..
          منم دلتنگ میشم، سنگ نیستم که☁️