Liana-

Çok yoruldum be..Kemiklerim taşımıyor artık bedenimi..
          

Ölüyoruz Güzel Kızım;Bu dünyaya fazla gelmişiz gibi..

Ve şöyle fısıldadı Zaman; Senin yaralarını ben bile saramam çocuk.

Alışmak Zorunda olduğum Söylendi,Başka yolu yokmuş.

Artık tek bir şeyden eminim, Bu yorgunluk benden büyük.

Ben kuklaydım, O ise beni kontrol eden kişi.

Bana fısıldadığı ne varsa Doğru çıktı, Belkide artık sensindir içimdeki şey tırnakların boğazıma batsada..

Güveni Sarsılan insan değişir,
          İhanete Uğrayan insan değişir,
          İstenmediği olaylar tekrar yaşanmaması için
          değişir, Tekrardan Canı yanmasın diye kendine duvar örer ve korunduğunu sanar,
          Güvenmek iyi bir şey ama herkese değil.

Sen bana bakma , Gözyaşlarımla güçlenir dikenlerim.

Gitme Diye yalvardım o gece..Ama kız çocuğu ardına bile bakmadan Kaçtı..