Piszę, bo rzeczywistość bywa zbyt płaska.
Piszę, bo tylko w fikcji mogę przeżyć świat głębiej. Z brudem pod paznokciami, ze smakiem gniewu i cieniem tego, co niewyrażalne.
Tam, gdzie kończą się granice codzienności, zaczyna się mój świat,  prawdziwszy i pełen nieoczywistości.

Pisanie to nie ucieczka, to forma istnienia.
___________________________________

Na mojej tablicy pojawia się coraz więcej Waszych zaproszeń, dlatego pędzę z wyjaśnieniami. Większość książek mam zakolejkowanych i w pierwszej kolejności jestem u tych autorów, którzy pozostawiają swój ślad w "Oczy Rozdroża". ;)