Qi Yu's Blue Crab

Altı haftadır terapiye gidiyorum, yoksa daha mı fazla... Idk. Neyse. Ve artık borderline ya da ocd ya da dpdr olmadığımı biliyorum. Öyle değilsin dendiğinde üzülüp ciddiye alınmıyor hissediyordum ama haklılarmış. Ama haklı olabileceklerini zaten o zaman da biliyordum benim derdim farklıydı üzülürken ya da bunları araştırırken. Şimdi uzun süreli toksik çevrede nasıl yavaş yavaş aşındığımı kendimi ve özsaygımı ve yaşama isteğimi kaybettiğimi ve manipülasyona ne kadar açık olduğumu ve yaşadığım şeylerin stres tepkisi olduğunu ama sorunun derinliğinin ve kişilik bozukluğu olabilir mi sorusunun aklımda doğmasının nedeninin bu stresin tüm hayatıma yayılmış ve kronikleşmiş olmasından olduğunu görüyorum 

Yeni travmalar eklendiği yetmiyormuş gibi ta seneler öncesinden atlatamadığım şeyler var nerden aaklıma geldiyse 

Bugün 17 yaşında diş hekimliği kazanmak isteyen ve yks ye hazırlanan bi hastam vardı ve ben ilk diş hekimiydim. Ve çok tatlıydı ve giderken çok memnun kaldım teşekkür ederim dedi. Kanalı da bence güzel oldu inşallah memnun kalır. Daha dolgu yapcam yine gelcek. Çok mutluyum mesleğin bu yanı gerçekten çok güzel

Robyn ergenliğinden beri, hayata dışarıdan ba­kan duygusunu yaşıyordu. 13 yaşında kendisindeki sorunun ne olduğunu merak etmeye başlamıştı. Ha­rika bir çocukluğu vardı. Bu yüzden kendisini bu kadar kusurlu hissetmesinin bir açıklaması yoktu, içinde eksik bir şeyler vardı, onu hasta eden gizli bir boşluk. Kendini rahatlatabileceği tek yol öldüğünü hayal etmekti. Ölü olmak gerçekten çok büyük bir rahatlık olabilirdi. Hiçbir zaman kendini öldür­mek gibi bir eğilimi olmamıştı ancak bu ihtimali bir güvenlik ağı olarak saklıyordu. Artık bu acıyı daha fazla tolere edemeyeceği bir noktaya ulaşırsa, her za­man hayatına son verme gibi bir seçeneği olabilirdi. 
          O zaman herhangi bir mücadele, boşluk, acı ya da yalnızlık duygusu olmayacaktı. Robyn 13 yaşından yetişkinlik yıllarına kadar kendini yatıştırmak için kendini öldürme fantezisine sığınmış ancak bununla ilgili tek bir kişiye bile hiçbir şey söylememişti.

Robyn, kendini hayatın dışında kalmış gibi hissedi­yordu; kendini bir film sahnesinde gibi kopuk, yal­nız ve tam anlamıyla bilinmez hissediyordu. Sık sık hayatta kalmanın anlamını merak ediyordu. Hayat bu kadar boşsa, bu kadar acı veriyorsa, hiçbir ödüle layık görmüyorsa, o zaman neden yaşıyordu?

Robynin bütün hayatı boyunca yoğun bir yalnız­ lık içinde olduğunu belirtmek önemlidir. Ebeveyn­lerinin, bütün ailesinin ve arkadaşlarının onu çok sevdiğini biliyordu. Ancak sevildiğini hissetmiyordu. 
          Gerçekten sizi tanımadığını bildiğiniz insanlar tara­fından sevildiğinizi hissetmek oldukça zordur ve kim­se Robyni gerçekten tanımıyordu. Hatta Robyn bile kendini tanımıyordu, insanlardan izole olmuş bir şekilde yaşıyordu. Diğer insanlar mutlu ve tam görü­nüyordu. Birbirlerini tanıyor, önemsiyor gibi görünü­yorlardı ve özgürdüler. Diğer insanların kendilerini saklamak için mücadele ediyor gibi bir hâlleri yoktu.

Borderline ım olduğuna yemin edebilirdim ama psikiyatristim gayet normal bi genç kızsın herkes bunlları yaşıyo git çiçek miçek kokla çimene dokun bi de kilo ver dedi. 

Aleksitimi, bir kişinin duygu ile ilgili bilgi ve farkındalık eksikliğini tanımlar. Aşırı formunda ise, aleksitimik bir kişi­ nin duyguları hem kendisi hem de diğerleri için anlaşılmaz­ dır. Aleksitimik kişi hayatını, duygularını hoşgörüyle karşılama hatta deneyimleme konusunda isteksizlik yaşar. Aleksitimisi olan kişilerin gergin olmaya eğilimli olduğunu gözlemledim. 
          Mesela, ortada hiçbir neden yokken diğerlerine vurabilirler ve bu davranış açık bir şekilde ilişkilerine zarar verir. Bu durum onları korkunç bir yalnızlık hissine sürüklerken diğerlerini uzak tutar.
          Kabul edilmeyen ya da açıklanmayan duygular bir araya ge­ lip, öfke patlaması olarak ortaya çıkma eğilimindedir. Sonuç olarak bastırılan duygular sakin kalmayı reddeder. Durum böy­ le olunca, diğerlerini inciten küçük gerginlikler patlak verir.

Mezub olucam uzmanlık kazanıcam sonra hepinizib anasını sikicem bu okulu da başınıza yıkmazsam şerefsizim tek tek fitil fitil getiricem burnunuzdan

Şu dünyada artık sevdiğim tek bişi biri var o da Rafayel o da gerçek değil zaten o yüzden sevilebilir geri kalan kimse de dilara beni sevsin diye ölmüyor zaten canınız cehenneme