Maniac-san

Arien i yazmaya devam etmeyeceğim. Bu hesapta kurgum Nepenthes ile devam bir süre.

150 mg lustral kullandım ve çok da babacan bi etkisi olmadı kimse bana travmalarım olmadığını normal olduğumu hepsinin kafamda olup bittiğini benim abarttığımı söyleyemez. Madalyondaki psikiyatrist kadın aptal mı 150 mg lustral yazsın yazarken iki kere düşünürsün. Neyse. 

Arien and aj s over. Its the Age of Ar-My.  The Age of unity. Age of love... Revolotion! 

Edizim, nadya var şimdi. Nadyaya iyi bakacağım. Senin emanetin sayıyorum. Başta suçlu hissetmiştim, yerine koymak olur mu diye, ama dün senin tüylerini gördüm kıyafetlerimde kalan, oturdum ağladım. Ve o sırada nadya kucağımdaydı. Biliyordum zaten, ben yerini doldurmayı hiç hedeflemedim. Ama benim yapım böyle, bakım verecek besleyecek bir canlının yanımda olması bana iyi geliyor. Ona bakmak bana iyi gelecek. Bence onu severdin. O tarçını pek sevemedi ama hayırlısı. Tarçın da seni çok özlüyor bence. 

Edizi özledim

Kullanılmış hissediyorum. Bir yalana yaslanarak geçmiş senelerim. Biriyle yan yanaydım bir sirk aynası önünde. İkimiz de palyaçoyuz sanmışım, ayna boyumuzu büyütmüş. Ama yegane palyaço benmişim. Ve yanımdaki yüzümdeki ağlayan makyaja kahkahalar atıyormuş. Ve senelerim bu sirkte onu eğlendirerek geçmiş. Kullanılmışım. Duygularım sömürülmüş bir eğlence uğruna. Ben sevildiğimi sanmışım. Yalnız değilim sanmışım. Çok şeyi sanmışım. Gerçekliğim yerle yeksan. Ne o var şimdi ortada ne de ayna, başıma yıkılan sirk ve yüzümdeki yarı silinmiş makyajla dımdızlak ortadayım. Kimse anlamayacak kaybettiklerimi. Kimse bilmeyecek kendimi palyaçoya büründüren sevgimin sınırsızlığının kıymetini. Kendinden vazgeçebilmenin bedelini. Ancak sömürmek.. Sömürülmek... Buymuş palyaço olmanın kaderi. 

Çok saftı duygularım. Kirletilmiş hissediyorum. 

Yaşadığım haksızlıklar yüreğimi burkuyor, ölecek gibi hissettim ve en çok güvendiğim kişi bana ölecek gibi hissederken arkasını döndü. Bu hissi asla unutmayacağım. Umarım allah yaşattıklarını yaşatır ona da. Psikolojik vücut ağrıları yaşamaya başladım tuhaf tuhaf ama kimin umrunda? Keşke bi hastalığım çıksa da geberip gitsem, kurtulsam kalbimi rutin olarak bıçaklayan anıların yükünden. 

Aralıkta dar olan bileklik şimdi bol gelecek kadar zayıflamışım. Ama sen bunu göremeyeceksin. Belki bir daha hiç. Üzgünüm. Çok üzgünüm. Keşke hiçbiri yaşanmasaydı. Umarım hayattasındır. İyisindir. Belki sadece overthinkliyorum.

Allah büyük umut kesilmez