Dziewięć lat minęło, a ja znowu zmieniam opis. Czy jestem już dorosła? Nadal podobno tak. Czy wciąż marzę o zostaniu pisarką? Zdecydowanie. W końcu piszę odkąd pamiętam - po prostu internet odkryłam trochę później. 😅

Przez lata moim największym problemem nie była nawet blokada twórcza. Było nim... zapominanie, że mam rozpoczęte opowiadanie. A potem oczywiście wpadanie na piętnaście nowych pomysłów, zanim skończyłam poprzednie. 😂 Ostatnio zamiast rozpoczynać kolejne projekty, próbuję przede wszystkim kończyć te, które już zaczęłam. Jak na razie... nawet się udaje. 😅

Aktualny harmonogram wygląda następująco:

📖 **Z pamiętnika nieznajomej // Duskwood** -  czwartki, 22:00
🖋️ **Niemy Krzyk** - I tom wierszy (zakończony)
🖋️ **Szepty zamętu** - II tom wierszy, nowe utwory pojawiają się wtedy, kiedy wena postanowi mnie odwiedzić

Jeśli trafiłeś tutaj po raz pierwszy - mam nadzieję, że zostaniesz na dłużej. A jeśli jesteś tu od lat... dziękuję, że nadal wracasz do moich historii. To naprawdę wiele dla mnie znaczy. 💜

P.S. Nadal trochę czuję się jak osiemdziesięciolatek próbujący zrozumieć Wattpada. Tylko teraz dochodzi do tego pytanie: kiedy zdążyło minąć dziewięć lat? 😅