Zaten kendi şahsi sorunlarımızla, hayatımızda yaşayamamak ve ölmek arasında kaybolmuşken, en azından ben öyleyim. Ülkenin günden güne yıllardır daha beter hale geldiğini görmek(2022'de hem yıllar önceden olan olaylara hemde yeni olanlara üzülürdüm, şimdi eskilere üzülmeye fırsat kalmıyor) hiçbir şeyin değişmemesi, insanların fikirleri de dahil, aksine daha kötü olması, bir gün bakıyorsun doğa talan edilmiş, yenilecek zeytin kalmayacak, bir gün bakıyorsun cinayetler,her geçen günün öbüründen daha beter olaylar olması, toplumsal çürüme yaşanması, zamanında onca acılarla, işkencelerle, kanla kazanılmışken ülke insanın zoruna gidiyor. Keşke kıl payı ölümden kurtulduğum günlerden birinde ölseydim de bugünleri görmeseydim diyor insan, zaten kendi hayatımdan nefret ederken, bi de toplumsal çürümeye tanıklık etmek insanı mahvediyor. Ki ben Dünya'nın bile gidişatını beğenmeyen biriyim, dünyadaki bazı ailelerin güç uğruna yaptığı planlardan bahsediyorum. Ama artık ben bile eskisi gibi değilim, artık her gördüğüm habere şaşırmıyorum, eskisi kadar bir şey hissedemiyorum, eskisi kadar sinirlenemiyorum zaten sinirlenebilseydim sinir hastası olurdum şu 4,5 yılda