♣

Ruhumdaki Yangın kitabımın final bölümünü yazacağım. Sabahtan beri içim içime sığmıyor; ama bu, iyi anlamda değil. Garip bir sıkıntı var. Elim yazmamak için direniyor, zihnimde kelimeler allak bullak oluyor. Bir yıldır bitirmek istiyordum ve şimdiye kısmetmiş. Kaç güne tamamlarım bilmiyorum, ama kitabı bitirmenin hissettirdiği duygu çok farklı. Belki bir yerden başlasam 1-2 saate bile bitiririm. Ama başlayamıyorum. Profesyonel yazarlara gerçekten hayranlık duyuyorum. Çok zor birşeymiş.

Bu gece 365 günlük bir kitabin ilk sayfası, iyi bir yazar ol. 

Bir gün yazdığım kitapların yanında TAMAMLANDI yazısını görmekten çok korkuyorum NANDBÇDBFÇABFÇSN

Beni mahvedebilecek tek insan sensin. Ve tuhaf bir şekilde… mahvolmaya hazırım.

Geçecek ama benden başka kimse nasıl geçtiğini bilmeyecek

Herkes biraz ikiyüzlüdür. 

Hiçbir şey kötü değil aslında, ama hiçbir şey iyi de değil… sadece hissizim.

“O günden sonra,” dedim, gözlerimi kapatarak, “babam bana farklı bakmaya başladı. Ama o bakışlar… ne bir babanın kızına bakışına benziyordu, ne de bir işverenin halefine.”
          
          Efkaris. 
          

"El ele tutuştuk ve uçurumun kenarında bekledik. Özgürlüğün adını mutluluk koymuşlardı; bizse düşüş dedik."
          
          EFKARİS- Her cevabın bir bedeli var.